Uei : 14/11/2018

La Beluga « Vaicí-Vèni ! »

Perqué lo Macron ganhèt la presidenciala ? Se demandatz a un molon de monde per carrièra, vos diràn que lo Macron se ganhèt la presidenciala quora debatèt amb la cavala blonda Marina. Desencusatz-me, mas vos enganatz ! Non ! Se lo Macron ganhèt la presidenciala es mercé a un moisset e a un pastre. Risètz ! Risètz ! Es pasmens es la vertat ! E es aisit de comprener ! Quand èrem pichons, quora la mameta vesiá rodejar dins lo cèl, lo moisset - le faucon pèlerin - nos cridava : « Mèfi ! mèfi al moisset ! Dintratz la volalha ! » Lo jorn ont vejèrem lo moisset emportar dins sas arpas un poleton comprenguèrem qu’aviá rason la grand ! Lo Macron abans de s’encaminar, deguèt fargar son tropèl. Es per aquò que se faguèt moisset. Venir moisset es un trabalh longaràs. Tot lo monde i capita pas ! Cal èsser leste, cal saber volar per marrit temps, aver l’uèlh canís, las patassas poderosas e las arpas amoladas! De sas àrpias agusadas anèt pescar d’anhèls, de motons, de fedas, de gals, de galinas… rojas, ròsas, verdas, blavas,… e ne faguèt un tropèl que botèt en camin, En Marcha… Me dirètz, ajudat per sa moisseta, foguèt pro aisit per el. Las galinas pensavan pas pus, temps passavan a bequejar las granas e a se coflar la pansa. Los gals èran descervelats dempuèi un briu. Las fedas soscavan qu’a s’aserbar e s’emplissián la tripa de pastura bona. Los motons, per s’abeurar d’aiga, viravan en redond a l’entorn de la lavanha ! Los anhèlons seguissián sens reguitnar. La polalha endormida, la caça del moisset foguèt aisida. Las bèstias chorravan e lo moissèt velhava. Segur quora començèt a s’encaminar, a se botar En Marcha, lo tropèl del Macron èra pichon, pichonet.

Mas, aprèp una longa marcha, venguèt grosset, puèi, grossàs… Tot anava fòrt plan pel Macron fins al jorn ont li calguèt passar lo pont « à claire-voie » amb son tropelaràs per ganhar l’Elisèu. Figuratz-vos qu’aquela tropelada volguèt pas gasar, pas traversar. Pasmens, lo Macron aviá una muta de chins de vira, mai aices los uns que los autres ! Los chins de vira agarrits japavan… mossegavan las patas de las fedas … butavan… mas lo pont « à clairevoie » espaurugava lo tropèl tot ! Lo Macron, l’ira lo prenguèt. Anava capitar, èra gaireben gandit, anava pas pèrdre la presidenciala per un pont saique ! Alara, sosquèt, sosquèt. Idèa li venguèt. Anèt veire un pastre, un berger, Bergé. Lo Bergé, lo pastre li diguèt : « C’est simple, si vous voulez faire traverser un pont à claire-voie à un troupeau, rien de plus facile, vous mettez la tête de la brebis de tête dans un sac, vous criez : “ Vaicí-vèni, vèni ! ” et la brebis, rassurée, va vous suivre pas à pas. Quand la première brebis est passée, les autres suivent. Tout le troupeau traverse. C’est gagné ! » Macron mercejèt bravament lo pastre, lo Pèire Bergé. Mas, se diguèt que per seguretat, botariá pas la tèsta dins la saca d’una sola feda mas de tres ! E se crompèt tres sacas. Ganhèt la drecha, prenguèt lo primièr sacàs, i botèt la tèsta del Filhon e fiçelèt. Virèt dau la senèstra, amanèt la segonda sacona, i quichèt la tèsta del Amont e nosèt. Passèt pel centre, arrapèt la tresena sacassa, i esquichèt la tèsta del Bayrou e sarrèt. Puèi, lo moisset Macron s’aucelèt, tirèt dabans sul pont « à claire-voie » e cridèt las tres fedas : « Vaicí-vèni » « Vaicííí-vèniii ». « Vaicíííííí-vèniiiiii ». Lo Filhon s’avançèt sens tremolar, lo Amont boleguèt pè e pata sul pic, lo Bayrou, faguèt lo Pau, reguitnèt pas. Tota la tropelada se botèt « En Marcha », e passèt sens engana lo portal de l’Elisèu lo 7 de mai de 2017. Gràcia al Bergé, a un pastre, lo Macron devenguèt President de la Republica ! E dempuèi aquel jorn es e serà lo moisset Macron ! Que volètz ? Val mai un que sap, que cent que cèrcan !

André Clamenç

La Beluga « Lo pè de la letra »

O sabem totes, l’ortografia concebuda mai que mai pels òmes es sexista! Qual se’n estonariá  ? Los chòts fan pas de galinas  ! Los pòrcs fan pas de vacas  ! Es lo poder del machisme sul biais d’escriure e de pensar ! A l’ora d’ara arrestan pas de nos secutir las aurelhas amb l’escritura inclusiva. Mas o cal dire sul pic : s’enganan ! S’enganan ! Passan lor temps a estudiar un biais novèl de menar la motò a luòga d’estudiar las pèças de la motò ! E òc  ! A luòga de cambiar lo biais d’escriure deurián trabalhar sus las letras que permeton d’escriure. E per aquò far, estudiar lor pè! Las analisar al pè de la letra! Ieu, es çò que faguèri. A l’asart, prenguèri lo Q. Avètz espinchat un ? Un Q es una monifleta e una barra. Un viet d’ase qu’enrega la monifleta. S’es pas una letra sexista, aquò ? Espinchèri la M, puslèu lo pè de la letra M. Es una letra ben plantada sus sos dos pèses. Compés perfièch  ! Amb al centre lo viet d’ase plan ponchut que pendigòla ! E quora pensatz que la M es la primièra letra de MASCLE, avètz tot comprés! Se prenètz HOMME la primièra letra d’aquel mot. La H marcha, vesètz que marcha sus dos pèses, es bijambista. Es una letra ben arrapada al sòl, crei en ela, fièra, assegurada. Las doas cambas ligadas per una barra retta, poderosa. L’òm o dirà jamai pro mas es aquí la clau del machisme. La pròva : que viressètz la letra H d’un caire o de l’autre, la barra centrala bolega pas  ! Es l’ais.

Los òmes d’un caire coma de l’autre cambian pas d’ais. L’ais, la barra es lo poder del mascle. Es sus aquel ais que se bastiguèt e se bastís encara lo machisme ! Se prenètz FEMME la primièra letra, la F es pausada al sòl sus un pè! Camina sus un pè ! E se comparatz HOMME  e FEMME  vesètz que las letras son sexistas  ! Bijambista per l’òme, unijambista per la femna ! Anatz me dire : E vos los  occitans, cossí marchan vòstras letras, son sexistas elas tanben ? La FEMNA occitana, la F es unijambista, tirat la HEMNA gascona qu’es bijambista ! Las letras de las femnas gasconas valon las letras de las femnas francesas  ! Pel ÒME es mai complicat. La primièra letra de ÒME la Ò es una letra rodaira. Per se’n avisar sufís de revirar lo Q. Aquela Ò bastida amb una monifleta e una barra pichona clinada es una letra sexista sens pè. L’òme occitan es rodaire, sens pè, sens cambas. Amb son titoletonet sus la Ò a de pena a se reprodusir. Amb de femnas unijambistas e d’òmes sens pè, las letras occitanas an de pena a avançar ! E dire qu’amb aquelas letras trabalham dempuèi de sègles. E dire que n’i a que, per ganhar lo paradís, legisson de tèxtes sacrats amb aquelas letras, e d’autras tanben, en demorant al pè de la letra. Benlèu podrián arrestar de prener lor pè e legir amb lor tèsta ! Temps es vengut d’aliberar las letras del sexisme que las escana !

André Clamenç

Umor — L'uelh de Clamenç

Que sòrt de paréisher lo navèth espectacle de l’umorista Clamenç « Tè... Ve ! ». L’occitan que torna sus l’actualitat qui hasó l’annada de 2016 dab un espectacle umoristic saupicat de cinisme, e tot açò en lenga nosta. Conselhèr pedagogic d’occitan retirat, André Clamenç que virè cap a l’umor. Despuish 2009, qu’encadena los espectacles en basà’s principaument sus l’actualitat e tot aquerò, dens la soa lenga mairau, l’occitan, dab hèra d’ironia e a còps de cinisme mes mei que mei dab lo son espiar d’occitan.

Clamenç que sorteish uei lo son 8au espectacle. « Tè... Ve ! » que compila 20 sketchs a l’entorn deus eveniments màgers de l’annada 2016 devath la fòrma originau d’un jornau televisat. Los sketchs que son entercopats de publicitats mes tanben d’entervistas e de cronicas. Encontre dab un personatge atipic : Entervista audio

Inf. : A. Clamenç, 326 avienguda de l’Euròpa, Résidence Vert Parc - Bât A2, 34170 Castelnau-le-Lez — Tel. : 06 86 96 09 03.

Mèl : Diese E-Mail-Adresse ist vor Spambots geschützt! Zur Anzeige muss JavaScript eingeschaltet sein!

Site : clamenc.fr

  • Publicat dens Culture
Subscribe to this RSS feed

La Setmana

  • L'edicion papèr
  • L'edicion 100 % Numerica

Descobrir las auhèrtas

 

Plumalhon

Plumalhon es un magazine pel 8-12 ans. Prepausa cada mes dos reportatges sus de tèmas d'actualitat, sus de países, d'animals... Prepausa tanben de BD, de jòcs e 

+

Capture decran 2017 11 28 a 11.48.12

Papagai

Papagai es la revista occitana dels pichonèls.
Prepausa cada mes istòrias, jòcs, una pagina de vocabulari e un dorsièr 

+