Uei : 13/12/2017

Mustra sus lei piadas de l'absenta « Lo tèxte existiriá pas sensa la fotografia » (M. Poitavin)

Despuish la fin deu mes d’agost dinc au 29 de seteme, a l’Escòla Superiora deu Professorat e de l’Educacion d’Avinhon, que v’èra possible de visitar la mustra realizada per un duo d’amics, Matthieu Poitavin e Stéphane Barbier. Lo fotografe que s’enamorè deus tèxtes de Matthieu que realizè peu libe « Sus lei piadas de l’Absenta ». Lo libe d’art bilingüe qu’ei editat en çò de L’Atelier Baie, un editor de Nimes. L’Universitat qui fòrma los joens mèstes d’escòlas qu’a organizat la presentacion de la mustra e que se’n serveish quitament dens la formacion pedagogica tà totas las matièras, sus ua idea d’Eric Vottero, ua fiertat per l’escrivan provençau, Matthieu Poitavin. Entervista audio. 

La Setmana — De qué tracta la mustra ?
Matthieu Poitavin — Son fotografias que contan l’istòria de mon libre. Es una caminada simpla d’un òme que tròba son passat sus Nimes. Es una vila qu’aviá un pauc oblidada. Aprèp un accident de trin qu’i torna. Fa una sòrta de quista dins la vila oblidada, de son identitat e tanben de la lenga perduda perqué Nimes es fòrça espanhòla dins sas tradicions e a tendéncia a oblidar son occitanitat. Es un libre polit mai que ditz causas, i a de messatges.

LS — Arretrobam l’aspècte « enfantin » e nostalgic deu libe dens las fòtos de Stéphane Barbier ?
MP — Seriá la seguida logica de mon libre « Esperit de sau ». Es un recuèlh qu’escriguèri sus l’enfància, la vida e la mòrt e tornam trobar aquel biais nostalgic e liric.

LS — Quin s’ei hèita l’encontre dab Stéphane Barbier ?
MP — Es dejà un collèga e un amic mieu donc es simple ! Un collèga mieu qui avó fait lo Total Festum a Sent Quintin la Terralha, un vilatge dins Gard. Fa un mestièr un pauc original, es religaire, es ela que religa de libres vielhs e es capabla de sauvar de grands libres de bibliotèca. E aquela amiga devèva far una mòstra dins l’encastre del Total Festum e m’a demandat de far quauquarren ensem. Nos a donat la libertat de trabalhar dins un talhièr, ieu de o far de tèxtes e Esteva de bien seguir ma caminada, çò qu’avieu escrit e es com aquò qu’es nascuda la mòstra. Ne sèm pas rescontrats aprèp, cadun es partit deu son costat. Esteva es partit solet per faire de fòtos e a donat aquela mòstra qu’avèm decidit de far virar dins l’Occitània granda, bela deis Aups als Pirenèus. Aquela mòstra es jà passada al CIRDÒC a Besiers, a la Maison d’Animacion e de Recèrca Populara Occitana (MARPOC) a Nimes o encara a Aurentja en PACA. Es una mòstra que volen far virar. Nos agradariè si leis IEO un pauc de pertot la podian far virar. Avem fach un acte de beutat mas enfin i a un messatge e volem faire quauquarren de polit. Ai totjorn trabalhat amb de grafistas, Jaumes Privat (Esperit de Sau) e Stéphanie Nicolas per « Un Matagòt modèrn ».

LS — Çò qui vos agrada dens lo tribalh de Stéphane ?
MP — Esteva a un agach fòrça negre, escur, e cambi aquel agache. A una fòrta personalitat, es sensible tanben e m’a fach veire de causas que n’avio pas viste, es fòrça interessant, lo tèxte existaria pas sens la fotografia, lo tèxte es escrich per la fotografia.

Inf. : www.editions.atelierbaie.fr — Lo libe que's tròba a la FNAC e a las edicions Atelier Baie.

  • Publicat dens Culture

Eròïs de papier

« Son leis eròis de deman, lei libraires e lei bibliotecaires » me disiá una amiga professora de castilhan mentre que marchaviam ambe leis escolans nòstres dins Barcelona sus lei piadas dau Borèu de Gaudí, lo roman policier d’Aro Sainz de la Maza. M’explicava la dificultat de faire legir dins una societat de l’informacion d’outrança. Dangier culturau e politic d’una societat sensa libres : siam a la darnièra etapa de la subrevida dei militants de la lectura. « Lei librariás independentas son a morir una-a-chauna. Nos fau encoratjar aquelei que fan de talhiers dins lei ciutats, que barrulan per vendre, que tòrnan lo libre a la vida videnta ».

Mai qué ven lo rituau de la lectura ? Coma i pensar ? Sollicitats per lo tot numeric, nos manca lo temps per se prene un obratge, per lo pausar, per lo recaptar, lo temps de lo careçar, de lo sentir, de lo respectar ò de lo descantonar, de passejar per eu, cercar l’ombra, lo liech, lo burèu, la cadiera, lo lum, la lutz, lo bòsc, la platja, lo laus que li conven. Nos manca tota una environa desliurada deis imperatius modèrnes, nos manca un espaci dubèrt au temps de la lectura.

Nos fau desliurar l’esperit literari de sa gàbia. Lei vacanças d’estiu fan bofar un vent novèu sus lei platjas nòstras. Ai vist de caravanas polidas carrejar d’obratges de totei menas sus lei camins dei vacanças. Se calan dins la sabla per vendre sei colleccions de pòcha, pròche de la veitureta dei glacets e dei chichis. Lei grands editors jògan lo jòc mai tanben de libraires ò lectors independents. Es vengut lo temps urós dei bibliotècas barrulairas ! Es a la mar que se pesca lo lector ! Esperem, coma la cigala, que siágue pas sasonier. Es tras qu’urgent de trobar lei mejans novèus per anticipar lei metamorfòsis de l’arma encoratjadas per una societat d’ecrans.

Matthieu poitavin

  • Publicat dens Éditos
Subscribe to this RSS feed

La Setmana

  • L'edicion papèr
  • L'edicion 100 % Numerica

Descobrir las auhèrtas

 
Capture decran 2017 11 28 a 11.48.12

Papagai

Papagai es la revista occitana dels pichonèls. Prepausa cada mes doas istòrias, de jòcs, una pagina de vocabulari e un dorsièr en rapòrt amb un dels dos 

+