Uei : 18/06/2018

Isabelle Loubère, la votz de las Lanas

[Reservat als abonats]

Adishatz a totas e a tots ! La soa votz qu’ei coneishuda peus auditors de France Bleu Gascogne despuish annadas. Qu’anima las emissions « Parlez-moi gascon » e « A noste ». Qu’ei pendent los sons estudis de Letras Modèrnas qu’Isabelle a començat a s’interessar a la lenga. Lo son professor d’occitan de l’epòca que’u conselhè de legir un autor, dont l’òbra vaderà lo hiu conductor de la soa carrièra artistica.
Lo son pertrèit en audio dens l'onglet « Pertrèits » deu site.

Bona escota 

Mario Peperoni « Viatja enter las culturas »

Italian d'origina, après tres annadas d'anar e tornar enter Ròma e Bordèu, Mario que s'installè a Bordèu en octobre passat. En Italia, qu'estó format a l'art deu teatre e de la musica pendent los sons estudis d'Istòria, Sciéncias e Tecnicas de la Musica e de l'Espectacle a Roma.

Qu'a seguit la soa amiga musicaira, Cathy Castet a noste. Qu'ei era qui'u balhè la soa passion tà la lenga nosta. Qu'aprenó purmèr lo parlar lengadocian, abans de familiarizà's dab lo parlar gascon. A Bordèu, Mario qu'apren lèu la lenga. Entad ac har, que segueish cors d'occitan dab monde de l'Institut d'Estudis Occitans d'Aquitània com Olivier Sirgue e David Escarpit.

Christian Andreu : Hami de coneishença

Mantuas passions qu'animan l'ancian jornalista de 43 ans, la literatura, la pintrura e la natura.

Jornalista de formacion, Christian Andreu que tribalha uei lo dia com foncionari deu govèrn de Catalonha, qu'ei originari de Barcelona mes que seguí la soa hemna dètz ans a, a Reus, ua vila a 130 quilomètres de la capitala catalana. Christian qu'estó jornalista tà EGIN (jornau basco d'informacions) e El Punt (jornau catalan). Lo virus de l'escritura ne l'a pas deishat, que segueish d'escríver articles tà sites d'informacions en occitan en linha com lo Jornalet e A Vòste.

Maria-Noèla Pieracci : Entre Provença e Salento

Professora d’occitan-provençau a Marselha dempuei 2000, Maria-Noèla Pieracci nos conta son percors professionau e personau.

De tota dròlla, Maria-Noèla ausèt la lenga au vilatge de sei parents dins Var. De monde parlavan, subretot de vièlhs a l’ostal. « I aviá encara la vergonha, nos vèn, èra una lenga que faliá pas parlar en public ». Alora, per aver l’astre de l’ausir, faliá conéisser e frequentar leis endrechs « confidenciaus ». « Ailà, rescontrèri de monde qu’èran militants, que fasián de teatre, de ràdio, de lecturas e de pèças » que nos faguèt. Interessada per la lenga occitana de Provença, animèt una emission de ràdio cada dimècres quand aviá dotze ans, sus leis ondas de Sant Ceri per Var.

Jean-Luc Lagrave : Òmi d'ahar enrasigat

Lo Gascon qu'ei au cap de l'enterpresa ADISHATZ. Partit d'ua experiéncia a l'internacionau, qu'a sabut l'utilizar tà desvolopar ua mèrca identitària. Zoom sus un caminament deus rics.

Jean-Luc Lagrave qu'a lo comèrci dens la pèth, mes qu'a ua particularitat : que demora ancrat dens las soas arraditz. Vadut a Baiona, lo gascon de 47 ans qu'a entenut la lenga nosta a casa, e qu'a decidit de's perfeccionar en préner cors a Gascon Lanas a Ondres e dab Patrick Guilhemjoan.

Clara Villar e Manuèl Moga — La television 2.0 en Aran

Dempuèi qualques annadas, Aran TV emet cada jorn un informatiu d’aperaquí sièis minutas e mièja en occitan, un debat mesadièr de mièja ora sus l’actualitat, e un concors annal sonat Pica Lètres ont los liceans del país jògan amb la lenga. Aquelas emissions son de programas possiblas amb la desconnexion de la TNT de Lhèida TV. Pasmens, los jornalistas que s’ocupan d’aquel mèdia an lançat Aué TV, un sit internet sus www.aue.cat, ont publican las informacions amb tèxt, àudio e vidèo que se fan virar suls rets socials. Aué TV a tanben son aplicacion per telefòn mobil que permet de saber çò que se passa en Aran a la segonda.

E mai la television d’Aran foncione dempuèi 2010, lo sit Aué TV comencèt en genièr passat. Los jornalistas araneses prenguèron la basa d’una plataforma numerica que la faguèt per plusors encontradas de Catalonha lo grop Segre, un dels grops de comunicacion pus grands de Catalonha, mas l’adaptèron al país en li donant una personalitat pròpria e en aranés. Rescontrèrem Manuèl Moga e Clara Villar, los dos jornalistas d’Aran TV qu’an portat las informacions 2.0 a la Val d’Aran.

Manuèl Mòga : Ei un modèl fòrça semblable çò que hè Aran TV, ei a díder, tractar tota sòrta d’informacions que passen ena Val d’Aran, de toti es sectors, de toti es airaus: politica, sociau, esportiu, toristic... Clara Villar : Nosati trabalham cada dia, cada dia i a notícies naues restacades damb era Val d’Aran. Aué TV corbís ua part fòrça mès grana d’informacion qu’Aran TV.

Pierrick Bordenave, la lenga au còr… de las Lanas

Despuish dus ans, lo Bearnés qu’ei regent a Morcens en cordèra bilingua. Que’ns contè lo son parcors deu collègi, en passar peus bancs de la facultat dinc a la soa plaça de regent en las Lanas.

L’interés de Pierrick tà l’occitan que’u vienó « atau, un drin per hazard » quan èra au collègi a Nai, en Bearn. Que seguí cors de lenga de la sheisau enlà dinc a la tresau. Que s’interessava a la lenga mes tanben a la cultura locau qui l’entorneja, en implicà’s dens eveniments com lo Carnaval. Dens la familha qu’entenèva la lenga shens tròp i prestar atencion. « Lo pairbon deu costat de la mair que parlava lo bearnés un drin, mes qu’ei au collègi que m’en·hiqui vertadèrament dehens », çò nse hidè Pierrick. N’a malament pas podut seguir aqueth ensenhament au licèu pr’amor n’i avèva pas qu’eth qui’u volèva. Mes aquò ne l’empachè pas de contunhar a interessà’s e que cerquè sus internet tèxtes en lenga nosta de drin pertot e informacions d’actualitat. L’Escòla occitana d’estiu de Vilanòva d’Òlt (47) que’u permetó tanben de practicar l’occitan e de descobrir mei pregondament l’interdialectalitat de la lenga.

L’arribada a l’universitat de Pau que tornè hicar Pierrick dens lo banh occitan mercés especiaument au Movement deus Estudiants d’Occitania, lo Med’Òc.

Sébastien Langloÿs : « L'escultor e lo bard » (Lengadocian)

Installat pel barri dels Carmes (Tolosa) trabalha sus una estatua de Frederic Mistral que seriá inaugurada en 2018 dins la vila ròsa.

De temps en temps, s’arrèstan davant son talhièr. Tiran los parents per la marga. Son de mainatges de l’escòla Calandreta vesina (l’escòla Garoneta), que reconeisson la cara de Frederic Mistral dins la veirina o que li son vengut rendre visita amb lo regent, fa qualques temps. Es un dels moments qu’agradan lo mai a Sébastien Langloÿs. Es a el que foguèt fisada aquela òbra granda : escultar una estatua grandor natura o un bust del bard provençal per 2018, a Tolosa... Sián 140 ans après l’obtencion per Mistral del títol de Grand Mèstre dels Jòcs Florals. Foguèt un onor pel quite co-fondator del Felibrige quand se sap que l’Acadèmia dels Jòcs Florals es l’acadèmia sabenta mai anciana d’Euròpa. Es tanben al sénher Langloÿs que foguèt fisada la tasca d’escultar los bustes dels sòcis fondators del Felibrige que devon èsser installats dins un jardin eponim de la vila provençala d'Airaga (13).

Subscribe to this RSS feed

La Setmana

  • L'edicion papèr
  • L'edicion 100 % Numerica

Descobrir las auhèrtas

 

Plumalhon

Plumalhon es un magazine pel 8-12 ans. Prepausa cada mes dos reportatges sus de tèmas d'actualitat, sus de países, d'animals... Prepausa tanben de BD, de jòcs e 

+

Capture decran 2017 11 28 a 11.48.12

Papagai

Papagai es la revista occitana dels pichonèls.
Prepausa cada mes istòrias, jòcs, una pagina de vocabulari e un dorsièr 

+