Uei : 24/09/2017

Sèrgi Granier « Paraula, escrit e ortografia » (Lengadocian)

La paraula fonciona « ara e aicí ». Es espontanèa, per un (o d’) auditor(s) present(s), amb d’ajudas d’expression (ton, expressions, gèstes) e dins una situacion comuna. Lo parlaire se rend compte se lo(s) a qual(s) parla lo compren(on) pro. I a una adaptacion contunha (emai inconscienta) entre los interlocutors. L’escrit val per mai tard e sovent per endacòm mai. Pren un momenton, es un pauc reflechit. Es per qualqu’un(es) d’absent(s) que lo legirà(n) sens autra ajuda d’expression e dins una autra situacion que lo qu’a escrit. Lo qu’escriu pòt solament ensajar d’adaptar a l’avança son escrit al (als) legeire(s) segon çò qu’imagina d’el(es). Es la botelha a la mar.

La paraula es mai o mens relacion dirècta, personala, l’escrit relacion indirècta, mas ampla. La paraula es particularista, mentre que l’escrit tend a generalizar. I a pas de lenga normalament escrita sens una ortografia englobanta que la « cristallize » a travèrs lo temps e l’espaci, es a dire sens una ortografia convencionala.

En partenariat dab locongres.org

Subscribe to this RSS feed

La Setmana

  • L'edicion papèr
  • L'edicion 100 % Numerica

Descobrir las auhèrtas

 

Papagai

Papagai es la revista occitana dels pichonèls. Prepausa cada mes doas istòrias, de jòcs, una pagina de vocabulari e un dorsièr en rapòrt amb un dels dos 

+