Uei : 22/07/2018

Las femnas d'òc

En 2016, La Setmana s'èra pausada la question del reng que ten la femna dins l'occitanisme. Se parlava autres còps de « patriarcat », ara de « dominacion masculina ». Lo movement occitanista escapa a tot aquò ? Òc e non, nos respondon d’unas femnas. Foguèt una vision sasissenta. Pel tantòst del collòqui organizat lo 4 d’abril de 2015 a Tolosa per Convergéncia occitana e País nòstre (tocava a la fusion venenta de Lengadòc-Rosselhon e Miègjorn-Pirenèus), una sola femna prenguèt la paraula... Una catalana del sud. Tot lo demai de las intervencions foguèron menadas per d’òmes. Lo matin, èra presenta la candidata socialista Carole Delga. Es tot. La remarca foguèt faita al president de Convergéncia Joan-Francés Lafont qu’expliquèt tot simplament qu’una bona part de las femnas contactadas avián pas desirat prendre la paraula sus l’empont. Desinterès ? Pudor ? Mistèri. L’encargat de produccion d’Òc Télé, Stéphane Valentin, esprovèt las meteissas dificultats a trobar d’interlocutoras per una edicion del d’Òc Show... especialament consacrat a las femnas occitanas ! Èra a la fin de 2015 e lo subjècte causit èra las « femnas en lucha ». Mas aquí s’opausèron d’incompatibilitats d’agenda plan comprensiblas dins la mesura que, dins lo mitan occitanista, una bona part manca pas de trabalh.

Legir lo dorsièr consacrat al sicut « Occitanisme : quin reng ten la femna ? »

L'associacion Per ua Alternativa Feminista a Baiona (64) que luta taus drets de la Hemna

L'associacion baionesa Per ua Alternativa Feminista (PAF) qu'existeish despuish 2009. L'idea qu'estó lançada per Nathalie Riodé, Stéphanie Carré, Marlène Grégorio e Pascal Mulet. L'idea de partença qu'ei vienuda arron ua discutida dens aqueste cerc d'amics, a l'entorn de las problematicas ligadas a la hemna, e de la manca de responsas. En crear lo PAF, los sòcis que volón desvolopar los temps de reflexion.

L'associacion qu'ei compausada d'un cinquantenat d'aderents, hemnas e quauques òmis, qui s'amassan per operacions locaus. En 2014, que s'èran installats sus un virolet pendent las hèstas de Nadau, entà lutar contra « la sexualizacion deus joguets taus mainatges ». Segon eras, « que tiran un drin de l'imaginari deu mainatge pr'amor que li auhereishen un pack dejà creat ». Que hasón ua accion, aperada « KING », las hemnas de l'associacion que se son travestidas atau en òmis e landerejèn per las arruas deu Petit Baiona, devath l'espiar enlobat deus passants. Un biais de « reinvestir lo masculin qu'aurem en nosautes, invertir los ròtles de genre que'ns son impausats per la societat. Aquesta accion qu'estó preparada dab seriós, un professor de teatre, amic deu collectiu, que vienó ajudar e apréner ad aqueste beròi monde, las actituds e la faiçon de caminar deus òmis.

Lo PAF que mia tanben accions de sostien a collectius feministas locaus, nacionaus e internacionaus. Atau, la loa purmèra accion qu'estó de caminar en sostien a la marcha mondiau de las hemnas en 2010 (creada au Canadà), marcha contra la praubèra e las violéncias hèitas a las hemnas. Au parat de la soa virada nacionau, lo collectiu feminista La Barbe que passè per la capitala deu chocolat, seguit peu PAF, qu'ei anat pausar lo lor postis preferit sus l'estatua de Jana d'Arc, erigida sus la plaça Paul Bert.

Lo 8 de març, un gran acamp dabant la mairetat de Baiona que's debanè dab autas associacions e colletius feministas deu Bascoat nòrd, Emazteek Diote, BASCO, lo collectiu contra las violéncias hèitas a las hemnas e aus LGBT (lesbienas, gais, bisexuaus e transgenres), e lo planning familiau. Un devís qu'estó prononciat pertocant l'evolucion deus drets de las hemnas. Lo parat de tornar sus la situacion qui en.hica las espanhòlas dens ua situacion sensibla : lo projècte de lei Gallardón qui limita l'accès de las hemnas a l'IVG, projècte qui estó discutit en 2014 peu govèrn Rajoy, abans que la societat civiu ne reagisse e hasosse anullar lo projècte politic.

Lo PAF qu'ei en relacion dab Bigulne Feminista en Bascoat espanhòu, çò que'u permet d'estar assabentat deus eveniments de l'aute costat deus Pirenèus.

En França, la Ministra deus Drets de las Hemnas de l'epòca, Najat Vallaud Belkacem, qu'avèva recentament denonciat aqueste dia de « la Hemna », qui hicaré a l'aunor un ideau feminin, e desirava a la plaça d'aqueste, un dia de mobilizacion tà raperar que l'egalitat òmis-hemnas ei ua prioritat.
Qu'avem encontrat a Alaïa Berhonde, membra deu PAF, qui s'estona de la reaccion de la Ministra, pr'amor, segon era, lo 8 de març ei « lo dia de la luta taus drets de las hemnas ». Quitament si despuish la fin deu sègle vintau, numerosas amelhoranças pertocant la condicion feminina capvath lo planeta, « las culturas occidentaus que demoran hèra patriarcaus en generau, quitament si las navèras generacions son mensh machistas ».
Tot an, despuish la soa creacion, lo PAF qu'organiza l'UFOP, l'Universitat Populària deu PAF.

Talhèrs/debats obèrts a tot lo monde que's debanan dens ua sala a l'IUT de Baiona. La purmèra annada, « las inegalitats » qu'estón debatudas, l'an passat, lo tèma principau qu'èra « lo genre », subjècte qui atirè numerosas personas, en véder l'actualitat. Despuish duas annadas, lo PAF qu'a pres lo partit d'invitar conferencièrs a exprimi's en lenga basca. Atau, en 2013, Raquel Ebordi, professora a la Sòrbona a Paris, que parlè de movements qui arribèn deus Estats-Units, e deus començars de las granas lutas, subertot las ligadas aus LGBT, e tot aquò en euskara. Quan li demandam se i avèva conferéncias en gascon, Alaïa que'ns respon per la negativa « ne coneishem pas arrés qui parla occitan o gascon aquiu, totun, tres ans a, tà discutir deu tèma de “ la mixitat ”, qu'avèvan hèit viéner Yves Rébot, un antropològue professor dens ua facultat de Bordèu, qui hasó un estudi sus l'etnomusicologia, e qui donc a hèra tribalhat sus la musica regionau, sustot sus la musica gascona qui ei rica ».

Capture decran 2018 03 08 a 16.45.03

Inf. : Facebook PAF! Site PAF! — Fòto de la sedença deu PAF, arrua deus Cordeliers a Baiona. 

De desinformacion e mala fe amb lo jornal satiric provençal L'Estrasseta

Dempuèi qualques jorns circula sus internet « L'Estrasseta », qui se presenta coma un jornal satiric provençau de « Desinformacion, mauvolença e marrida fe ! ». Es disponible en linha sul FB de la còla e suls sites https://issuu.com/estrasseta/docs/estrasseta1 e https://gallery.mailchimp.com/7375bf709f3b026a47b9cd800/files/57a421c4-d56e-4365-a0d3-15ebc01f9a53/estrasseta1.pdf

La Una representa lo personatge de Sinok dins lo filme de las annadas 80 « Les Goonies » amb la frasa « Per 2018… Tolosa, capitala dau monde ! Gneee !! », aquò dona lo ton qu'a causit d'emplegar « L'Estrasseta ».

Lo primièr article del jornal es un bilhet d'opinion consacrat a la crisi de l'occitanisme. L'autor descortica çò qu'a provocat e provòca la crisi de contunh del movement. Comença amb la malescaduda de las darrièras manifestacions d'Anèm òc e las reivindicacions foscas dels occitanistas : « Qu'un movement que presica de lònga la decentralizacion de l'Estat siegue pas capabla de s'organizar d'espereu en defòra d'aqueu sistèma, quina revirada per l'occitanisme ! Tanben fau mencionar lo fach que jamai degun comprenguèt çò que demandiam exactament a n’aquelei manifestacions. Una oficializacion de la lenga ? 50 pòstes per an au CAPES ? Mai d’aligòt a la cantina ? ».

Dins lo bilhet, torna tanben sul novèl nom de las Regions Lengadòc-Rosselhon / Miègjorn Pirenèus, que faguèt polemica : Occitània/Pirenèus-Mediterranèa, en precisant que « Coma previst, lei frontièras d'aquela region s'impausan ja dins lei mèdias, e donc dins la tèsta de la gent, coma lei limits d'Occitània ». E l'autor d'acabar per una conclusion puslèu pessimista, en se pausant una question sus la capacitat dels occitanistas a far ausir lor votz, que vos daissam descobrir dins sa version numerica L'Estrasseta.

Prepausan dins las doas darrièras paginas d'actualitats amb un agach umoristic. 

Inf. : Descobritz L'Estrasseta sul Facebook del jornal provençal a o mai d'informacions sus : Diese E-Mail-Adresse ist vor Spambots geschützt! Zur Anzeige muss JavaScript eingeschaltet sein!

 

Cronica ESPIAR — Non ar’instrumentalizacion der’antisemitisme

 

Er’agression ideologica dera reaccion qu’ei constenta, qu’ei partida tota deth poder e a tot moment que’s manifèsta a travèrs votacions, articles de prensa, declaracions ens mèdias. Que i a quauquas setmanas que s’ei manifestada ena fòrma der’instrumentalizacion der’antisemitisme. Dus hèits que’n son eths simbèus. Qu’an d’estar notats ací. Dus hèits guaires tractats pera prensa qui ei en man deth poder. E no’n devem pas estar estonats. Qu’ei pr’amor d’aquerò que i a de hèr conéisher aths legedors de presas de posicion d’ua importància grana, dab consequéncias en mestior de politica internacionau, dab era patz com enjòc. Ua politica occitanista progressista non pòt pas desconéisher tanpòc aqueths hèits.

Lavetz, dus hèits qui son: ua votacion per’Union Europèa ubèrtament ostila ath pòple palestinian en tot hicar a despart per principi tota critica possibla dera politica israeliana dab eth acús se non d’antisemitisme. E era commemoracion peth president Macron dera gaherada deth Vel’d’hiv dab er’envit ad aqueth parat deth ministre prumèr israelian Benjamin Netanyahou.

Aqueths dus hèits que prenen un relhèu particular dab eth moment navèth d’andada de susmautas palestinianas contra ua politica deth governament israelian qui hè tostemps enas opression e arrepression hastiaus. Que i a susmautas despuish eth 14 de julhet ar’entorn der’esplanada deras Mosquèas a Jerusalèm tà protestar contra detectadors de metaus installats pera polícia israeliana. En protèsta eths palestinians que prègan peras carrèras adjacentas. Qu’ei tanben protèsta e arrefús de tostemps mes de conta-ròtles policièrs e militaris.  8 Palestinians e 3 Israelians qu’estón tuats enas aqueras susmautas. En aquera situacion eth ministre prumèr qu’ei estat obligat de hè arrèrpè en tirar eths detectadors. Mes, davant era volentat de perseguir conta-ròtles dab installacion de cameras d’arreconeishença biometrica, era consigna de boicòt der’endret que’s persegueish. Atau acaraments que contunhan en tot hèr 13 herits costat palestinian. E pendent tot aquerò era politica de colonisacion n’ei pas arrestada. Atau ath par d’aqueths eveniments eras declaracions europèas com francesas meilèu que d’apatzar que hornian e qu’empachan er’ubèrtura de negociacions tan necèras. Que son fautas politicas deras grèvas.

Lavetz eth hèit prumèr de notar ací qu’ei era votacion der’Union Europèa qui hica a despart tota critica possibla dera politica israeliana. Un grop d’intellectuaus que’s son lhevats tà hèr enténer ua auta votz (adreça eth 5 de julhet /Blòg Les invités de Mediapart) ar’Union Europèa titolada : « Non ar’instrumentalizacion dera luta contra antisemitisme ». Qu’ei importent ací de’us nomentar pr’amor d’un acte politic, en contèxte de uei,  coratjós e plen de dignitat (*). Ath darrèr qu’atz aquera adreça qui s’amerita donc d’estar publicada :

 

« Eth 1èr de junh de 2017, eth Parlement europèu qu’adoptè ua resolucion sus ua causa essenciau e qui s’amerita un tractament seriós :  luta contra antisemitisme. Adonc, aquesta resolucion,  qui torna préner ua deras proposicions depausadas, era deths grops conservadors (PPE), liberaus (ALDE) e socialistas (S&D), que pausa problèmas seriós. Que s’empara, en efèit, sura definicion d’antisemitisme perpausada  per’Alliança internacionau tàra memòria deth olocaust, eth International  HYPERLINK "https://www.holocaustremembrance.com/" \t "_blank" Holocaust Remembrance HYPERLINK "https://www.holocaustremembrance.com/" \t "_blank" Alliance (IHRA), que’th grèu defaut ei d’escartà’s deth sué objècte en multiplicar eras arreferéncias ath Estat d’Israèl... E’th tèxte deth IHRA n’ei pas brica ua arreferéncia indiscutibla. … que hica suth madeish nivèu quate exemples de perpaus hainós, estereotipats, fantasmats o negacionistas qui depenen d’antisemitisme incontestablament e sèt auts qui pòrtan suth Estat d’Israèl, era sua « politica actuau » e eras suas « accions ».

« Qu’ei aquera definicion d’antisemitisme per’IHRA que’ra resolucion votada peth Parlament europèu envita d’adoptar e aplicar eths Estats membres, eras institucions e agéncias der’Union. Adonc, se’s pòt considerar qu’existesca en cèrtas atacas formuladas contra Israèl derivas antisemitas, eras criticas dera politica deths governaments israelians non pòden pas brica estar assimiladas ad antisemitisme shens hèr tòrt tot d’un còp ath combat contra antisemitisme e contra racisme, e ara libertat d’opinion necessària ath foncionament deras nostas democracias.

« Qu’ei çò d’exprimit ath Parlament europèu peths deputats d’esquèrra e ecologistas  (GUE/NGL et Verts/ALE) qui arrefusan aquesta instrumentalizacion dera luta contra antisemitisme e que desiran inscríver aquesta en combat, essenciau e universau, contra totas eras fòrmas de racisme e de discriminacions.

« Òc, que’s pòt lutar contra antisemitisme e deféner eths drets de Palestinians. Òc, que’s pòt lutar contra antisemitisme tot en condamnar era politica de colonisacion deth governament israelian. Era luta contra racisme, antisemitisme e’ras discriminacions no’s divideish pas. »

 

Drin a drin Macron que’s revèla ena sua politica neocolonialista e imperialista. Ath darrèr deths efèits de comunicacion, ua presa de posicion, ua declaracion, que hèn aparéisher un president mes que james engatjat ena politica ostila aths pòples. Que vienem de n’aver un exemple deths importents dab era commemoracion dera gaherada deth Vel d’hiv. Un parat tà préner ua posicion politica justa, aplomada, intelligenta, un parat mancat qui ns’a amuishat un Macron, eth qui s’arreclama de De Gaulle totun, en aqueth contèxte internacionau de tensions alinhat dab eth ministre prumèr israelian e’ra extrèma-dreta israeliana. Atau qu’adereish tanben completament ar’ofensiva ideologica sionista galharda deth sosten der’imperialisme american e de Trump en particular.

En silenci dera fòrças d’« esquèrra » e qui’s disen progressistas, democratas o encara alternativas, quauquas consciéncias que’s hèn enténer. Que l’am vist dab er’adreça contra era resolucion der’Union Europèa e encara ací dab er’interpellacion de Macron peth istorian israelian Shlomo Sand ( HYPERLINK "https://blogs.mediapart.fr/edition/les-invites-de-mediapart" Les invités de Mediapart). En publicar tot sancèr aquera interpellacion qu’ei ua faiçon de hèr òbra d’internacionalisme en sosténguer tot d’un còp eths pòples palestinians e israelians e per-delà tots eths pòples en luta contra imperialisme e reaccion mondiau.

« En tot commençar de leguir eth vòste discors sura commemoracion dera gaherada deth Vel’d’hiv, qu’avoi arreconeishença tà vos. En efèit ath par d’ua longa tradicion de gavidaires politics, de dreta com d’esquèrra, qui,  ath passat com ath  present, que’s descartèn per ço qui ei dera participacion e dera responsabilitat de França ena deportacion deras gents d’origina judiva entàths camps dera mort, qu’avetz pres ua posicion clara e shens ambigüitat : òc França qu’ei responsabla dera deportacion, òc que i avó vertaderament un antisemitisme, en França, abans e après era segonda guèrra mondiau. Òc que i a de contunhar de combàter totas eras fòrmas de racisme. Qu’èi vist aqueras posicions com en continuitat dab era vòsta coratjosa declaracion hèita en Argeria, segon era quau colonialisme que constitueish un crimi contra umanitat.   

« Per èster tot a fèit franc, qu’avoi agaçament meilèu pr’amor deth envit de Benjamin Netanyahou, qui ei incontestablament de hicar ena categoria deths opressors, e n’averé pas de s’amuishar en arrepresentent deras victimas de ger. Cèrtas, que coneishi que i a bèth temps er’impossibilitat de desseparar memòria de politica. Lhèu qu’amuishatz ua estrategia sofisticada, non revelada encara, tà contribuir a un compromés equitable, per Pròche-Orient ?

« Qu’arrestèi de’vs compréner quan en vòste discors, que declaratz que :

« Antisionisme… qu’ei era fòrma reinventada d’antisemitisme ». Aquesta  declaracion qu’èra tà plàser ath vòste envitat, o qu’èra shens condicion ua merca d’incultura politica ? A leguit tan pòc de libes d’istòria eth ancian estudiant en filosofia, eth assistent de Paul Ricœur, tà’n desconéisher que hèra de judius, o de descendents de filiacion judiva que son tostemps opausats a sionisme shens, per tant, que sian antisemites ? Que hèi ací arreferéncia a quasi tots eths ancians grans rabins, mes tanben, aras presas de posicion d’ua partida deth judaïsme ortodòxe contemporanèu. Que’m brembi tanben de personalitats com Marek Edelman, un deths gavidaires subervivent der’insurreccion deth ghetto de Varsovia, o encara eths  communistas d’origina judiva, arresistents deth grop Manouchian, qui perín. Que pensi tanben ar’amic e professor : Pierre Vidal-Naquet, e a d’auts grans istorians o sociològs com Eric Hobsbawm e Maxime Rodinson de qui eths escriuts e’th sovièr que’m son cars, o  encara a Edgar Morin. Enfin, que’m demandi se, sincèrament, qu’esperatz deths Palestinians que non sian pas antisionistas !

« Que supausi, totun, que n’estimatz pas particularament eras gents d’esquèrra, ni lhèu  Palestinians, lavetz, en tot saber que tribalhètz ara banca Rothschild, que liuri ací ua citacion de Nathan Rothschild, president der’union deras sinagògas en Grana-Bretanha, e judiu prumèr nomentat Lòrd deth Reiaume Unit, de que devengó tanben governaire dera banca. En ua lettra, de 1903, a Théodore Herzl, eth talentuós banquièr qu’escriu : « Que’vs at disi francament : qu’èi paur ar’idea dera fondacion d’ua colonia judiva en plen sens deth tèrmi. Ua tau colonia que devengueré un ghetto, dab tots eths prejutjats d’un ghetto. Un petit, tout petit, Estat judiu, devòt e non liberau, qui arregeterà Crestian e estranger. » Rothschild que s’ei borrat, lhèu, ena sua profecia, mes ua causa qu’ei segura, totun : n’èra pas antisemite !

« Que i a avut e que i a de segur antisionistas qui son tanben antisemites, mes que sòi tanben segur que’s tròba antisemites peths turiferaris de sionisme. Que’vs pòdi tanben assegurar un tropèth de sionistas que sòn racistas que’r’estructura mentau non difèra pas dera de perhèits judeofòbs : qu’arrecèrcan shens estanc un ADN judiu (aquerò, dinc ar’universitat a on ensenhi).

« Tà clarificar çò qui ei un punt de vista antisionista, qu’impòrta, totun,  de començar per convénguer dera definicion, o ath mensh, d’ua seria de caracteristicas deth concèpte : « sionisme », çò a qué, que voi emplegà’m eth mes brac possible. En prumèr, sionisme n’ei pas judaisme, contra eth quau que constitueish quitament ua susmauta radicau.                                      

« Pendent sègles, eths judius pietadós qu’an avitat ua pregonda fervor entàra tèrra santa, mes particularament Jerusalèm, mes que’s tengón ath precèpte talmudic qui intimava d’i non pas emigrar collectivament, abans era venguda deth Messias. En efèit, era tèrra n’aparten pas aths judius mes a Diu. Diu que dè e Diu que tornè préner, e quan at volha, qu’enviarà eth Messias tà tornar. Quan aparescó sionisme, que tirè deth sué sieti eth « Tot Poderós », tà’u sustituir eth subjècte uman actiu.

« Cadun de nosauts non pòt pas prononciar suth punt de saber s’eth projècte de crear un Estat judiu exclusiu sus un tròç de territòri ultra majoritàriament poblat d’Arabes, ei ua idea morau. En 1917, Palestina que comptava 700.000 musulmans et crestians arabes e de cap a  60.000 judius deths quaus era mieitat èran opausats a sionisme. Dinc alavetz, eras massas deth pòple yiddish, en voler huéger eths pogròms der’empire rus, qu’avèn preferit emigrar entàth continent american, que dus milions juntèn efectivament, en tot escapar atau aras persecucions nazias (e aras deth régime de Vichí).

« En 1948, que i avè en Palestina : 650 000 judius e 1,3 million de musulmans e crestians arabes deth quau 700.000 devengón arrefugiats : qu’ei sus aqueras basas demograficas que vadó eth Estat d’Israèl. A maugrat d’aquerò, e’n aqueth contèxte der’exterminacion deths judius d’Euròpa, hèra d’antisionistas que concludín se’s non vòu pas crear d’autas tragedias, que i a de considerar eth Estat d’Israèl com un hèit complit irreversible. Un mainat vadut d’un viòl qu’a vertaderament eth dret de víver, mes qué’s passa s’aqueth mainat marcha suras traças de sa pair ?

« E que vengó er’annada de 1967 : despuish que senhoreja Israèl sus 5,5 milions de Palestinians, privats de drets civics, politics e sociaus. Que son assubjectits per Israèl a un conta-ròtle militari : per ua partida deths, en ua espècia de « resèrva d’Indians » en Cisjordania, mentre que d’auts son embarrats en ua « resèrva de barbelats » a Gaza (70% d’aquestes que son arrefugiats o descendents d’arrefugiats). Israèl, qui n’arrèsta pas de proclamar eth  desir de patz, que considèra eths territòris conquesits en 1967 com hent integraument partida d’« era terra d’Israèl », e que s’i compòrta segon eth bon vóler : dinc adara, 600 000 colons israelians judius qu’i sòn installats….e aquerò n’ei pas acabat !

« Ei aquerò eth sionisme de uei ? Non ! Que responeràn eths amics der’esquèrra sionista qui n’arrèsta pas d’estretí’s, e que diseràn que i a d’acabar era dinamica dera colonisacion sionista, qu’un petit Estat palestinian estret que dèu èster constituit a costat deth Estat d’Israèl, que er’objectiu de sionisme èra de fondar un Estat on eths judius exerciràn era sobiranetat sus si madeish, e non pas de conquesir ena totalitat « er’antica patria ». E eth mes dangerós en tot aquerò,  tàd eths : er’annexion deths territòris aucupats que constitueish ua miaça tàd Israèl com Estat judiu.

 

« Ara qu’ei vengut eth moment d’explicà’vs perqué vos escrivi, e perqué, que’m presenti com non-sionista, o antisionista, shens per autan devénguer antijodiu. Eth vòste partit politic qu’inscriu, en intitulat : « La République », qu’ei pr’amor de que presumi que siatz un fervorós republican. E devossi estonà’vs : qu’ei tanben eth men cas. Lavetz, en tot estar democrate  e republican, non pòdi pas, com at hèn tots eths sionistas shens excepcion, de dreta com d’esquèrra, sosténguer un Estat judiu. Eth Ministèri der’Interior israelian qu’arrecensa 75% deths ciutadans com judius, 21% com musulmans e crestians arabes e 4% com « auts » (sic). Adonc, segon er’esprit deras leis, Israèl n’aparten pas ar’ensem deths Israelians, mes aths judius deth mond sancèr qui n’an pas er’intencion d’i vénguer víver. Atau, per exemple, Israèl qu’aparten hèra mes a Bernard Henry-Lévy e a Alain Finkielkraut qu’a eths mens estudiants palestino-israelians qui s’exprimeishen en ebrèu, a còps miélher que jo madeish ! Israèl qu’espèra tanben qu’un dia venga on totas eras gents deth CRIF, e eths « suportaires » i emigraràn ! Que coneishi quitament francés antisemites aquera perspectiva qu’encanta ! Per contra, que s’ei podut enténer dus ministres israelians, pròches de Benjamin Nétanyahou, eméter er’idea que’s déu encoratjar eth « transfèrt » d’Israelians arabes, shens qu’arrés n’aja hèit era demanda que demissionen deras foncions.

« Qu’ei pr’amor d’aquerò, Mossur eth President, non pòdi pas èster sionista. Que sòi un ciutadan qui vòu eth Estat en eth quau e viu sia ua Republica israeliana, e non pas un Estat comunautari judiu. Descendent de judius qui an tan sofèrt de discriminacions, non voi pas víver en un Estat, qui, pera sua autodefinicion, hè de jo un ciutadan dotat de privilègis. Ath vòste avís, Mossur eth Président : hè de jo un antisémite aquerò ? (Shlomo Sand, historien israélien. Tradusit der’ebrèu per Michel Bilis) »  

(*) Bertrand Badie, Etienne Balibar, Fethi Benslama, Sophie Bessis, Rony Brauman, Alice Cherki, Suzanne Citron, Sonia Dayan-Herzbrun, Michel Dreyfus, Ivar Ekeland, Jeanne Favret-Saada, Marcel-Francis Kahn, Catherine Lévy, Gilles Manceron, Gustave Massiah, Elise Marienstras, Fabienne Messica, Edgar Morin, Véronique Nahoum-Grappe, Emmanuel Naquet, Jacques Rancière, Bernard Ravenel, Carole Reynaud Paligot, Michel Rotfus, Elisabeth Roudinesco, Shlomo Sand, Enzo Traverso, Michel Tubiana, Dominique Vidal.

Alan Sibé

 

Subscribe to this RSS feed

La Setmana

  • L'edicion papèr
  • L'edicion 100 % Numerica

Descobrir las auhèrtas

 

Plumalhon

Plumalhon es un magazine pel 8-12 ans. Prepausa cada mes dos reportatges sus de tèmas d'actualitat, sus de países, d'animals... Prepausa tanben de BD, de jòcs e 

+

Capture decran 2017 11 28 a 11.48.12

Papagai

Papagai es la revista occitana dels pichonèls.
Prepausa cada mes istòrias, jòcs, una pagina de vocabulari e un dorsièr 

+