Uei : 17/11/2018

La vision deu monde de Micheu Chapduèlh per Patric La Vau

Patric La Vau que consacra lo son navèth filme/documentari a Micheu Chapduèlh. Dab un chicòt de poesia, lo realizator que’ns hè entrar dens lo monde de l’escrivan, dens lo quau viu en acordança dab lo monde qui l’environa, los arbos, las bèstias, las pèiras.

Au mes d’abriu que sortirà « Micheu Chapduèlh, una pensada sauvatja » lo navèth documentari de Patric La Vau. Que hè 3 ans que lo realizator ei passat au collectatge filmat. L’imatge, lo son, véder l’expression de la persona e enténer la soa lenga que balha un costat « viu » a la soa paraula, segon La Vau. Au demiei de las trentenas de personas qu’a mes sus pellicula : lo peiregordin Micheu Chapduèlh. Fascinat peu libe « J’ai refermé mon couteau » (Ed. Chamin de Sent Jaume, Colleccion De Temps pacan, 2012) dens lo quau lo professor/contaire/escrivan dona ua vista d’ensemble de la cultura tradicionau en Lemosin e Peirigòrd, lo gavidaire deu hestau las Nuits Atypiques que decidí de’u consacrar un filme. « Micheu Chapduèlh, una pensada sauvatja » qu’ei un drin lo filme qu’illustra lo libe de l’escrivan : que desvèla la civilizacion paisana, lo son rapòrt a la natura, aus òmis, las soas credenças e usatges.

La Setmana — Micheu Chapduèlh qu’ei mei coneishut com escrivan e contaire. Avetz volut amuishar ua auta faceta de la soa personalitat dens lo filme ?
Patric La Vau — Òc ! Qu’a escriut hèra de libes sus la cultura populara de Dordonha, deu Peirigòrd, libes a còps en occitan, a còps en francés. Qu’ei lo son libe « J’ai refermé mon couteau », un libe extraordinari sus la cultura populara que lo Chapduèlh a coneishut, qui m’a marcat. Jo, çò qui m’interessavi dens la soa personalitat qu’èra aquesta pensada, aqueths raiç de cultura populara e occitana, de la vielha civilizacion paisana. Qu’èi assajat de centrar lo filme sus aquera pensada qu’èi aperada « sauvatja ». Qu’èi assajat de’u har parlar d’aquera sapiéncia. Que parlam d’animisme, de chamanisme com deus ausèths, de las pèiras, etc. Çò qui ei interessant dab eth, ei qu’ei vadut dens ua familha on i avè 4 generacions : eth, los parents, los gran parents e tanben los rèirsgranparents e donc qu’a coneishut gents qui èran vaduts au sègle XIXau ! Qu’a recebut atau ua cultura, un biais de pensar e de véser lo monde qu’èra vertadèrament ancian. Qu’a vertadèrament un pè dens lo passat. Quan èra dròlle, Chapduèlh qu’èra un gran observator d’aquera civilizacion. Adara, qu’ei un òmi de 70 ans e qu’a d’ara enlà ua analisi generau d’aquera cultura populara. Dens lo son libe « J’ai refermé mon couteau », que ditz que hè etnologia vicinala. A partir de l’observacion de la soa familha pròcha e de quauques vesins, qu’a bastit ua analisi de la societat e de la pensada tradicionau occitana deu Peirigòrd.

LS — Aquera pensada ei quauquarren qu’a transmés aus sons mainatges ?
PL — Qu’a transmés la lenga occitana aus sons mainatges, aquò ei segur. Que’u vesem dens lo filme a un moment balhat. Que i a la soa hilha e petita hilha qui parlan en occitan. Qu’an devut recéber quauquarren de la vision deu pair, de çò qui’u estó transmés e çò qu’utiliza dens la vita de cada jorn. Per exemple de hèser lo causau, de plantar varietats vielhas, d’anar dens lo bòsc tà cuélher los ceps. Tot aquò qu’ei un biais de viure paisan a l’ora d’ara. Pensi que la pensada sauvatja n’ei pas sonque ua pensada deu passat mes tanben de l’avenidor. Se vesen dab tots los problèmas ecologics a l’ora d’ara, de tornar trobar aquera sapiéncia paisana vielha pòt estar vertadèrament utila tà viure dens lo monde d’adara e lo monde a venir.

LS — Los vòstes documentaris que tractan efectivament de la vita deus paisans, de la tèrra e de la natura. Totun, que voletz amuishar que viven dens la modernitat en tot preservar çò qu’an coneishut ?
PL — Qu’assagi de hèser filmes benlhèu en partida suu passat dab gents qui son adara d’un atge avançat e donc qu’an la mestresa, la coneishença de la lenga. Mes hèser un filme suu passat non vòu pas díser hèser un filme « passeïsta ». Qu’ei tanben assajar de hèser lo ligam entre lo passat, los raiç e l’avenidor. Per jo, n’i a pas nada rompadura entre lo passat e l’avenidor. Qu’assagi de muishar que i a tanben modernitat de la lenga, de la pensada e de la vita. Non cau pas tot getar de la vita d’autes còps. La vita qu’ei com un riu, non s’arrèsta pas jamei. Dens lo filme « Escotar los ausèths arribar » (P. La Vau, 2017), parlam deus camins comunaus. Qu’ei un biais de pensar la vita en comun, de pensar a çò qu’apartien a tot lo monde. Que vòi hèser un filme sus un moment de l’istòria occitana mes tanben muishar que la pensada de’us qui son dehens ei tanben ua pensada modèrna e que pòt ajudar los qui viven adara a víver meilhor.

Inf. : DVD produccion Les Nuits Atypiques, a paréisher au mes d’abriu — De crompar arron las projeccions o per mèl : Diese E-Mail-Adresse ist vor Spambots geschützt! Zur Anzeige muss JavaScript eingeschaltet sein! / www.nuitsatypiques.org — Projeccions : « Escotar los ausèths arribar » au cinema L’Utopia de Bordèu (33) lo 22/03 , Cadilhac (33) e Marmanda (47) a la fin deu mes d’abriu. Datas a viéner sus lasetmana.fr

  • Publicat dens Culture
Subscribe to this RSS feed

La Setmana

  • L'edicion papèr
  • L'edicion 100 % Numerica

Descobrir las auhèrtas

 

Plumalhon

Plumalhon es un magazine pel 8-12 ans. Prepausa cada mes dos reportatges sus de tèmas d'actualitat, sus de países, d'animals... Prepausa tanben de BD, de jòcs e 

+

Capture decran 2017 11 28 a 11.48.12

Papagai

Papagai es la revista occitana dels pichonèls.
Prepausa cada mes istòrias, jòcs, una pagina de vocabulari e un dorsièr 

+