Uei : 21/11/2018

Musica : lo MTJ s'es entornat au pòrt

Lo grop Moussu T e lei Jovents (MTJ) sòrte son album novèu « Navega ! » a la fin dau mes.

Lei garris son de retorn. Tres ans après « Artemis » e l’escapada en operetas marselhesas, la chorma de Moussu T e lei Jovents nos liura la galeta nòva. Per aquela colleccion auton-ivèrn de 2016 (la produccion es permanenta en cò d’elei e lei cançons son tiradas de la sosta), ausèm un son pus ròck, pus electric, pus nerviós e subretot pus « live ». Lei presas se faguèron pas un instrument après l’autre mai en sesilhas ambe lo grop complet. Aquò nos dona de cançons pus fluidas e d’arrenjaments pus espontanèus. Sembla d’ausir lo concèrt d’un grop dins la tubassada d’un saloon que s’i fuma cachimbau sus cachimbau. E mai lei guitarras siegan un pauc pus saturadas que de costuma, lo blues i es totjorn present en rèirefons.

Lei dos timoniers

A l’empenta, i son totjorn lei dos timoniers Blu e Tatou. Amb aqueu « side project », lei dos companhs de rota dau Massilia Sound System se son trobats una complementaritat deis eficaças. « I a totjorn dos vejaires diferents, i a pas vertadierament de consénsus, nos venguèt Tatou, mai fin finala fau s’endevenir. Es lo té-tu-tè-ieu de lònga mai aquò profiecha de se bolegar l’un l’autre ». Ne’n resulta una novèla chausida (« dolorosa ») de cançons escrichas a l’eime, creada sota l’empencha de l’inspiracion d’un moment. Coma per lo MSS, es una primiera cançon (« A La Ciotat ») que donèt lo ton per totei lei cançons venentas. La Ciutat s’i celebra coma la vila « cosmopolida » qu’es, ambe son passat obrier, pescaire e resistent. Lo títol de la primiera cançon de l’album es un barbarisme deliciós que se pòt aplicar a mai d’una ciutat portuària o obriera dau monde. « Es dificil de passar a costat ambe la preséncia dei talhiers vièlhs e dei gruas que son demoradas, nos faguèt Tatou, de mai l’imaginari obrier es un imaginari internacionau. Tot aquò es present dins cada vila dau monde, que siegue dins lei luchas per lei condicions de trabalh o lei condicions de vida ». A aquela celebracion, fau ajustar tot l’imaginari erotic, ben servit per de fòtos d’epòca ambé « Tretze nuechs ambe Misé ». I fau encara ajustar una evocacion pus innocenta d’un amor d’enfància (« Liseron ») o encara un elògi de la beutat de Louise Brooks (« Louise B. »), actritz americana e flambèu dau cinèma mut deis annadas 20.

Un ton pus grèu

Podriam dire que la part leugiera de l’album s’arrèsta aquí. Aqueste òpus es pus grèu que leis autres, que cercavan l’equilibri dins lo ton generau. Es una òda a aquelei que tombèron en partent se batre contra l’ocupant nazi, se pensam a l’ancian FTP Henri Diffonty. Es una òda au chiplachapla dei « Chantos » que uei s’ause pas mai que mezzo voce... au mitan. Lei « gruas » dei chantiers se contentan ara de jogar leis arpas eolianas ambe seis encastres dau gròs malhum. Lei pescaires que s’afòran « au mitan de la mar » se fan pus rars dins lo pòrt ciutadenc. Enfin, Tatou canta lo monde d’ara que tant « li fa mau », coma vira de pus en pus fòle. Lo cantaire se defend pas de monstrar una mena de nostalgia dins lei tèxtes. « Es una malenconiá positiva, se pensa, que se pòt servir d’aquò per avançar. Es una nostalgia positiva que se sarra de la “saudade” dei Portugués. A la lònga dau temps, pensi que començas de sacher destriar ta vida en mai d’una partida. Vesi un monde que vèn de pus en pus dur quora coneguèri un monde qu’èra un pauc pus aisit fa quauqueis annadas ». La cançon « Qu’es bòn ! » nos autoriza a gardar espèr dins un periòde empoisonat per l’amarum. Explica que tant vau mielhs per o superar de simplament gardar la tèsta auçada e subretot d’èstre units.

Leis aut-parlaires

La renommada pus eficaça es aquela que vos fa anonim. Paradòxa ? Pas ges. Quand s’asseta a la terrassa dau bar O’Central (lo quartier generau oficiós dau grop), Tatou ause de còps, un passant que sibla quauquei nòtas d’una cançon dau MTJ. Sovent, l’òme o la femna que passa se dobta pas una segonda qu’un dei compositors d’aquel aire es assetat tranquile tot pròche. Pauc a pauc, lei cançons vènon d’estandards de l’endrech, coma foguèsson totjorn estadas aquí. Per Tatou, i a un sentiment de fiertat a èstre anonim ansin, d’aver donat l’impression d’aver creat una cançon tradicionala. Per lei Jovents, aquela glòria anonima se completa d’una proximitat creada ambe lei ciutadencs. « Aquela proximitat, lo monde la senton, nos venguèt Tatou, ieu siáu lo cantaire coma un autre pòt èstre lo fornier o encara lo mèstre d’escòla. Aquò nos empacha pas de cercar de sentir lei causas d’enluòc mai. Siam un grop de musica mai siam tanben de mariniers que navegan d’en pertot e que s’entòrnan au pòrt au bot d’un moment ». E mai lo tèrme agrade pas au capitani de MTJ, se son fabregats un ròtle de aut-parlaires per La Ciutat. Parlan ambe judici d’aqueu monde pichon butats per lo sentiment de s’èstre agantat una bèla ganarra quora veson la vida s’escapar pauc a pauc de la vila. Dau moment qu’avetz lo mejan de vos far entendre e de l’anar far ausir en fòra de vòstra encontrada d’origina, podetz pas èstre ingrat. Es lo ròtle atribuit au grop, que d’album en d’album nos dona un imatge de La Ciutat, sa ciutat. Amb aquel album, pus grèu, mai totjorn tant sincèr, Moussu T e lei jovents l’auràn tornamai complida la mission.

Capture decran 2017 11 24 a 11.50.08

Inf. : Moussu T e lei Jovents « Navega ! » (Manivette Records, World Village, Pias, 2016). Disponible sus totei lei plataformas de telecargament legau

  • Publicat dens Culture
Subscribe to this RSS feed

La Setmana

  • L'edicion papèr
  • L'edicion 100 % Numerica

Descobrir las auhèrtas

 

Plumalhon

Plumalhon es un magazine pel 8-12 ans. Prepausa cada mes dos reportatges sus de tèmas d'actualitat, sus de países, d'animals... Prepausa tanben de BD, de jòcs e 

+

Capture decran 2017 11 28 a 11.48.12

Papagai

Papagai es la revista occitana dels pichonèls.
Prepausa cada mes istòrias, jòcs, una pagina de vocabulari e un dorsièr 

+