Uei : 24/09/2017

Dus joens a l'encontre de la diaspòra bretona

Nolwenn e Damien qu'ei un joen binòmi breton qui aima viatjar capvath lo monde a cada còp qui's parava. Que's lança dens un navèth desfís : tornar préner la lor sarpa tà navèras aventuras. Pendent los lors ancians periples, que notan qu'encontran tostemps un Breton on que sian. Que decideishen d'aviar lo projècte « Bretons des quatre vents », a l'encontre de la diaspòra bretona.

Lo duò qu'a dejà començat lo son viatge dab ua purmèra pausa a Barcelona. Qu'anaràn tà Nava-York, a San Francisco en passar per Buenos Aires e Bali. Qu'organiza a la fin de cadun deu son passatge dens un endret, eveniments entà perméter aus Bretons d'ua medisha vila d'encontrà's, e atau crear ligam sociau. Que realizan pertrèits, entervistas, fòtos, videos e articles tot au long deu lor periple d'un an suus 4 continents e mei de 15 país. Que podem dejà e d'ara enlà descobrir suu site bretonsdes4vents.bzh, un trentenat de pertrèits de bretons installats a Londres, Madrid, Sevilha, Lisbona, o enqüèra Reykjavik.

Que'us podetz seguir sus Facebook, lo lor blòg e sus Instagram.

Nolwenn e Damien qu'an lançat lo projècte sus la platafòrma de finançament participatiu Kengo.bzh tà finançar lo lor viatge tà Asia. A l'òra quan escrivem, sus un objectiu de 4 000 €, lo duò breton que recuelhó 1025 €. Que demora enqüèra 42 dias entà'us ajudar a realizar lo lor projècte dinc au cap !

Edito : « Un avenidor sorn ? »

Après la decision dels Britanics de tirar camin solets (a la suspresa generala), la decision des Estatsunidencs de causir un miliardari « populista » e content de l’èsser, los Franceses se tornan virar un pauc cap a lors afars. Per la drecha extrèma e la drecha, lo problèma sembla resolgut. Per l’esquèrra, es un pauc dificil d’i véser clar. L’esquèrra extrèma a son candidat, sostengut de raca-còr pels comunistas ; un èx-ministre del govèrn, èx-protegit del president de la Republica es « En marcha » e semblariá que, fins ara, rescontrèsse vents favorables. Demorava pas al Partit socialista e a sos qualques amics qu’a lançar una primària un còp capitada la mesa a l’escart del president, creditat, o cal dire, de sondatges tras que basses. Foguèssi maissant, diriái qu’avèm los sièis nans e una Blanca-nèu vestida de negre ! La paritat es en camin ! De tot aquò ne deuriá sortir un « salvador » capable de tornar metre lo Partit de govèrn sul camin grand... Ai qualques dobtes ! Es pas per autan que l’afar serà plegat per çò que l’Esquèrra, dins son ensems, se trobariá amb tres candidats e seriá un esplech se passavan lo primièr torn de l’eleccion presidenciala. Per far cort, desempuèi la crisi que comencèt en 2008, los òmes politics an decebut un electorat qu’aviá per costuma, dins sa majoritat, de pegar a un partit. Un rentièr votava a drecha, un obrièr a esquèrra... amb, de segur, de ciutadans cambiadisses.
Los govèrns successius an pas comprés o an pas volgut veire que la mesconneissença – lo mesprètz a còps – del « pòble d’en bas » podiá menar dins un primièr temps las gents a seguir de líders populistas e, qual sap, dins un segond temps a se revoltar. Elegits que s’arrapan a lors dos o tres mandats quand milions de ciutadans devon passar amb un milierat d’euros, aquò mòstra que tot es dubèrt... lo pièger tanben !

Andriu de Gavaudan

  • Publicat dens Éditos

Cronica D'una isla a l'autra — Singapor : una isla, una vila, un Estat !

La principala caracteristica de Singapor : sa diversitat. Sa populacion de 5,2 milions es constituida de Chineses (74 %), de Maleses (13 %), d’Indians (9 %) amb qualques autres. L’isla es situada a 137 km al nòrd de l’eqüator e al sud de l’extremitat mai meridionala de l’Asia en Malàisia. L’Anglés Sir Stamford Raffles i fondèt una colonia britanica en 1819 e foguèt primièr un comptador comercial. Pendent la segonda guèrra mondiala Singapor foguèt ocupat pels Japoneses, de 1942 fins a 1945. Winston Churchill descriguèt aquela ocupacion dins aqueles tèrmes : « lo desastre mai marrit e la capitulacion mai importanta de l’Istòria britanica ». Los soldats japoneses patrolhavan per las carrièras e tot lo monde se devián acocolar davant eles, si que non èran batuts.

Subscribe to this RSS feed

La Setmana

  • L'edicion papèr
  • L'edicion 100 % Numerica

Descobrir las auhèrtas

 

Papagai

Papagai es la revista occitana dels pichonèls. Prepausa cada mes doas istòrias, de jòcs, una pagina de vocabulari e un dorsièr en rapòrt amb un dels dos 

+