Uei : 23/06/2018

Boko Haram contunha de semenar la terror dins lo nòrd-èst de Nigèria

Un autre masèl s’es passat dins una region ont lo grop jihadista a causat la mòrt de mai de 20 000 personas dempuèi 2009, e la violéncia i a provocat mai de dos milions de refugiats.

Lo mes de mai comencèt amb una autra tragèdia en Nigèria. A Mubi, dins lo nòrdèst del país, un doble atemptat terrorista tuèt almens 27 personas e ne nafrèt mai de 60. Lo chaple es atribuit al grop jihadista Boko Haram, e l'aurián comés dos gojats menors que se serián suicidats. Lo primièr se faguèt espetar dins una mosqueta e lo segon, pus tard, dins un mercat ont se volián refugiar lo mond que fugissián la primièra explosion. Segon l'AFP, qualques testimònis afirmavan que i auriá fòrça mai de victimas mortalas que lo nombre comunicat per las autoritats nigerianas. Aquel masèl s'es passat dins una region ont lo grop jihadista a causat la mòrt de mai de 20 000 personas dempuèi 2009, e la violéncia i a provocat mai de dos milions de refugiats. L'utilizacion de menors L'utilizacion d'enfants dins las atacas terroristas se repercutís tanben suls enfants liberats rescatats o que son arribats de fugir Boko Haram, puèi qu'aquò aumenta la paur e la sospiècha envèrs eles. En consequéncia, los mainats que son pas pus presonièrs afronta lo refús quand vòlon tornar integrar lors comunautats. Aquò fa créisser lor sofrença. L'UNICÈF dona de supòrt psicosocial als enfants que son estats detenguts per Boko Haram, e trabalha tanben amb lors familhas e comunautats per que sián acceptats. De mai, l'organisme per l'enfança sosten d'activitats de tolerància, d'acceptacion e de reïntegracion. Lo nombre d'enfants, mai que mai de filhas, emplegats coma bombas umanas, a crescut considerablament dins lo nòrd-èst de Nigèria. Las donadas son esglasiantas. Durant l'an 2017 son estats victimas d'aquela atrocitat 55 dròllas, la majoritat de mens de 15 ans, dont una neneta, e 27 dròlles.

1,7 milion de desplaçats e una famina sevèra Aquela situacion se produtz dins un contèxt de desplaçaments massisses e de crisis alimentàrias. A l'ora d'ara, i a 1,7 milion de personas desplaçadas. La region nòrd-èst de Nigèria patís grèvament la menaça de famina, amb mai de 450 000 mainats que riscan una malnutricion aguda ongan.

Boko Haram ; una sècta jihadista Fondat en 2002 a Maiduguri, dins lo nòrd-èst del país, lo movement religiós armat islamista nigerian Boko Haram ten un nom en lenga hausa, que significa « l'educacion occidentala es un pecat » o « es interdicha ». Tanben es conegut per un nom arabi que significa « las Gents Engatjadas per la Propagacin dels Ensenhaments del Profèta e pel Jihad ». Boko Haram quita pas de semenar la terror dins l'Estat federal de Nigèria —e en Cameron, Nigèr e Chad— per fin d'impausar pertot la sharia. Los aperaquí 9 000 milicians de la sècta jihadista combaton l'administracion nigeriana, tant l'armada coma las escòlas e las universitats. Lo govèrn federal a tanben d'acarar, dins lo sud, la rebellion del Movement per l'Emancipacion del Dèlta de Nigèr (MEND, Movement for the Emancipation of Niger Delta), que se revendica del socialisme democratic e que lucha amb las armas contra los interèsses de las societats estrangièras qu'extrason lo petròli nigerian. Cal saber que Nigèria, lo país mai poblat d'Africa —a l'entorn de 170 milions d'estatjants—, produtz de petròli e n'expòrta… mas ten pas nada refinariá per produire son carburant, qu'es obligat de l'importar. Nonmàs un quart de la populacion nigeriana benefícia de la produccion petrolièra mentre que lo país patís de problèmas de corrupcion e de fugida dels capitals qu'aumentan las tensions etnicoreligiosas. Dins lo nòrd de Nigèria, de majoritat musulmana —los crestians son majoritaris dins lo sud—, la sècta Boko Haram, que bandiguèt una temptativa d'insurreccion dins los estats del nòrd en 2009, s'illustra tristament per de mesfaches sovent qualificats de crimes contra l'umanitat ; destruccion de glèisas o de vilatges, atemptats contra d'estacions de trens o d'ostalariás, chaples de populacions —en particular crestianas, minoritàrias dins l'airal—. Una de las accions mai terriblas e mai conegudas es la sequestracion en 2014 de 237 liceanas de Chibok dins d'òrras condicions. Lo fach esmoguèt la comunautat internacionala. Boko Haram anoncièt un acòrdi de liberacion per dire, fin finala, que las joventas èran estadas maridadas e convertidas a l'islam. Una liceana qu'aviá capitat a fugir contèt que sas camaradas èran violadas e que devián acceptar de se far musulmanas se volián pas èsser escoteladas.

Ferriòl Macip

Armas de fabricacion francesa 
La polemica sus l'origina de las armas de Boko Haram se lancèt en març de 2015 quand lo ministre de la comunicacion de Chad, Hassan Sylla Ben Bakari, indiquèt que « lo 40 % de las armas sasidas per las fòrças armadas de Chad als combatents de Boko Haram son de fabricacion francesa », segon çò que raportava Afrik.com. L'anóncia se faguèt oficiala lo 4 de març de 2015 a Yaoundé, a l'ocasion d'una vesita de trabalh en Cameron. De son costat, son omològ cameronés o confirmèt. « Cap de país african fabrica pas aquelas armas. Totes los païses africans crompan las armas a França, a Russia o als Estats Units », çò diguèt.

Jornalet a sièis ans !

Lo Jornalet festeja son seisen aniversari ongan. La gaseta d'informacions en linha que coneis una capitada creissenta, prepausa dempuèi 2012 de bracas e d'articles sus l'actualitat occitana e internacionala cada jorn. « Pendent aqueles sièis ans son passats per las paginas de Jornalet mai d'un milion e mièg de vesitaires qu'an dobèrt gaireben quatre milions de paginas. Dins la darrièra annada son arribats a las paginas de Jornalet mai de 75 000 legeires nòus en mantenent la mejana del milièr de legeires per jorn. Aquò es pas marrit per un mèdia en lenga minorizada ! », se regaudís la còla del Jornalet. Sus l'ensemble dels legidors, 49 % venon de França e 37 % d'Espanha. Tres personas sus quatre que vesitan lo sit internet i tornan, aquò es una donada fòrça importanta pels creators.

Turquia lança una operacion militara de granda escala contra Efrîn

Recep Tayyip Erdoğan ataca aquel territòri de Rojava (Curdistan de Siria) jol pretèxt d’agir contra lo terrorisme.

Lo 18 de genièr passat, l’armada de Turquia comencèt de bombardar la region curda d’Efrîn, en Rojava. L’operacion es nomenada « branca d’olivièr » e dins sa primièra setmana a provocat mai de 120 mòrts, segon l’Observatòri Sirian dels Dreches Umans. L’operacion, l’avièt lo president turc, Recep Tayyip Erdoğan, dins un miting ont assegurèt que permetriá pas la preséncia de las fòrças curdas long de la frontièra de son país amb Siria. « Netejarem la bordilha terrorista de tota la zòna frontalièra fins arribar a la frontièra amb Iraq », çò diguèt. Dempuèi que comencèt la guèrra en Siria en 2011, la vila patís d’atacas de l’artilhariá turca amb la tòca de far cessar l’avançada de las fòrças curdas e aital d’empedir l’unificacion de las tres regions del Curdistan sirian que dempuèi 2012 son jol contraròtle de las fòrças curdas. Mas ara es lo primièr còp que l’aviacion turca bombarda la vila. « Metrem fin a la preséncia del Partit dels Trabalhadors de Curdistan (PKK), lo Partit de l’Union Democratica en Siria (PYD) e l’Estat Islamic », çò diguèt lo Primièr ministre turc, Binali Yıldırım. Segon Behçet Abdo, cap de la defensa d’Efrîn, es pas la primièra vegada que Turquia ataca la vila e fa d’ans qu’espèran l’intervencion militara. « Nòstras gents son fisadas a las YPG/YPJ. Avèm nòstras fòrças prèstas. Son fòrça. E es tanben naut lo nombre de civils curds e arabis qu’abitan a Efrîn », çò explica. « Turquia crei qu’en atacant l’endrech, lo mond fugiràn e quitaràn de defendre la vila, mas la responsa dels civils es plan desparièra. O demostrèt una manifestacion multitudinària lo 18 de genièr en sosten a nòstras fòrças e contra las atacas d’Erdoğan », çò apond Abdo. D’efièch, dins aquela manifestacion, los principals eslogans cridats èran : « Efrîn serà vòstre cementèri », « Efrîn es pas sola », « Abans Kobanê e ara Efrîn ». De manifestacions similaras se son tengudas dins d’autras vilas de Rojava e tanben dins qualques endreches d’Euròpa. A París manifestèron davant l’ambaissada russa.

Long de la guèrra e Siria, Turquia a sostengut divèrses grops rebèls per qu’ocupèsson Efrîn, mas an totjorn mal capitat. Quitament lo Front d’Al Nusra (que fa partida d’Al Qaida en Siria) e tanben l’Estat Islamic an ensajat de contrarotlar la vila, mas las fòrças curdas o an totjorn empedit. Los Estats Units, que sostenon militarament las Fòrças Democraticas de Siria (FDS), de majoritat curda, an avertit Turquia. De son costat, lo govèrn sirian a tanben condemnat « l’intervencion e invasion turca » e a demandat a la comunautat internacionala de far arrestar « las atacas brutalas » d’Erdoğan. La tension a aumentat après que los Estats Units anoncièron d’armar e entraïnar 30 000 milicians de las fòrças curdosirianas per abilitar una nòva fòrça que seriá desplegada sus las frontièras amb Turquia e Iraq. Per ara, l’armada turca e sos aliats son arribats d’ocupar un ponhat de vilatges de la region frontalièra turcosiriana. Las FDS an evitat qu’intrèsson mai a l’interior. De soslinhar que las FDS, de majoritat curda, son las fòrças de defensa de la Federacion Democratica. L’evolucion de la carta militara se pòt seguir a travèrs del sit web syria.liveuamap.com. Mentretant, la polícia turca arrèsta de jornalistas e de politicians en Turquia per aver publicat suls rets socials d’articles e comentaris critics amb l’invasion, çò rapòrta la plataforma pel jornalisme independent P24. Efrîn (Afrin, en arabi) es lo nom que lo recep una region autonòma proclamada e contrarotlada pel movement curd dins lo nòrd-oèst de Siria en 2014 coma part de lor projècte d’autogovèrn per l’ensems del nòrd del país, çò es la Federacion Democratica del Nòrd de Siria. S’agís mai o mens del territòri tradicionalament sonat Kurdax, o Curd Dagh, valent a dire la Montanha Curda : un territòri poblat plan majoritàriament —mas non pas exclusivament— per de curds e que constituís la zòna pus occidentala e pus pichona del Curdistan Occidental, o Rojava. Lo nom del país ven del nom de la capitala regionala, Efrîn. Abans la guèrra, los recensaments sirians situavan la populacion de la region un pauc dejós las 200 000 personas. Mas pendent lo conflicte Efrîn a recebut una granda afluéncia de desplaçats que, segon totas las fonts, almens n’an duplicat la populacion.

Ferriòl Macip

3en collòqui de País Nòstre a Narbona (11)

Lo 3en collòqui de País Nòstre se debanarà deman a Narbona. Lo tèma causit ongan es « Region Occitània, per una fòrça culturala occitana ! ». Aprèp la ceremonia d'obertura, a 10 oras, Benjamin Assié, director del CIRDÒC escambiarà amb Ricart Cathala sul sicut « Uèi, una cultura viva ». Gisela Naconaski questionarà l'especialista de l'Istòria occitana Alem Surre-Garcia sus l'espendiment de la cultura occitana. Lo capredactor del Jornalet animarà la taula arredonda amb d'artistas occitans coma Frank Bardou, Aurelia Lassaque, Claudi Marti o encara Gerard Zuchetto, per aver lor testimoniatge sus cossí vivon de lor passion.

L'aprèp-miègjorn, se questionaràn sus l'estrategia d'adoptar amb nombrós invitats : Annetta Clement, Joan Hebrard, Eric Fraj, Joan-Loís Blenet, Jean-Michel Lubhac, Guy Clergue (adjunt a l'ostal de la comuna de Narbona), Patric Roux (conselhièr Region Occitània-Pirenèus-Mediterranèa) e Alain Perea (Deputat d'Aude). Los escambis seràn animats per Michel Cano e Bruno Cecillon.

Un moment de discutidas e d'escambis amb lo public es previst cap a 16 o. País Nòstre prepausarà per acabar una sintèsi del jorn.

A 17 o 30, remesa dels prèmis, « la Palma d'òc e la Cogorda ».

A 18 oras, ven l'ora de la fèsta amb tres concèrts : Sandra Hurtado-Ròs, Mans de Breish, Franc Bardou, Lhubac / Banda Sagana, Eric Fraj e Joanda.


Inf. : Dintrada gratuita, dubèrt al public — Tel. : 06 72 55 04 36 / Mèl : This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Lo Quidditch : espòrt e inclusion sociala

Lo quidditch es un espòrt qu’espelís dempuèi qualques annadas dins lo mond entièr, e mai en Occitània. Inspirat dels romans Harry Potter, aquel espòrt se presenta coma un nòu modèl d’integracion sociala e de convivialitat.

Al començament de setembre passat, aguèt luòc la quatrena edicion del Barcelona Moustaches Time, un campionat de quidditch ont participavan d’esquipas d’almens sèt païses, dont Alemanha, França, Turquia, Norvègia o Anglatèrra. L’esquipa de Tolosa, Quidditch Toulouse, aviá pas pro de jogaires e s’amassèt amb la de Lion, Crookshanks Lyon Quidditch, en tot bastir una « esquipa mercenària » apelada « Crooklouse ». « Una esquipa mercenària es una mescla que permet de s’amassar per jogar », çò nos diguèt Bad Wolf, un jogaire de l’esquipa de Tolosa que nos contava que la situacion del quidditch en Occitània a força ligams amb Catalonha. « En Occitània pòdi parlar del costat francés, perque coneissi pas lo costat espanhòl... Del costat francés en Occitània se comencèt a Tolosa fa sièis ans, e a aquel moment, amassa amb Barcelona, èran las solas esquipas que i aguèsse e ansin bastiguèron de ligams lèu-lèu ». En mai d’aquò, Bad Wolf explica qu’es dempuèi dos ans qu’aquel espòrt comença de reüssir amb la creacion d’una esquipa a Montpelhièr, tanben amb de ligams catalans amb Perpinhan, e puèi a Aush e a Agen, que « malgrat que siá pas una vila de la region de Tolosa, aperten a Occitània... »

Lo jòc

Lo jòc fa s’afrontar doas esquipas de sèt jogaires caduna qu’ensajan de far lo maxim de ponches en introduire un balon dins un dels tres anèls situats a cada extrèm del terrenh. De mai, i a un jogaire imparcial nomenat « snitch », que las autras esquipas devon ensajar d’interceptar. En mai d’aquò, los jogaires pòrtan un pal entre las cambas coma las escobas volantas dels romans Harry Potter.

  • Publicat dens Sport

La jornada del 1r d'octòbre en Catalonha...

Lo 1r d’octòbre passat lo pòble de Catalonha e Aran votèt majoritàriament per l’independéncia dins una jornada marcada per la brutalitat de las fòrças de l’òrdre espanhòlas qu’an ataquèron indiscriminadament la populacion dins tot lo territòri en causant un bilanç de 844 nafrats, segon de donadas del servici catalan de la santat. Mas la determinacion dels ciutadans resistiguèt la terror. Amb una participacion globala del 43 %, l’« òc » a l’independéncia s’impauset de longa tòca amb lo 90,10 % dels vòtes. Aqueste recompte final es basat suls bulletins verificats e non sequestrats per las fòrças de l’òrdre. Segon los observaires internacionals — ont se trobavan los occitans Dàvid Grosclaude e Gérard Onesta — las agressions de la polícia espanhòla menacèron lo referendum, mas lo destruguèron pas. Dins lor rapòrt se pòt parlar d’un succès se se pren en compte las circonstàncias malaisidas que se deguèt afrontar. Tanben rapòrtan la corrècta organizacion dels burèus de vòte malgrat los trabucs informatics. Lo cap del grop d’observaires, Dimitrij Rupel, considerava que lo referendum de dimenge passat en Catalonha e Aran podiá « èsser lo ponch de partença d’una transformacion politica » mas planguèt que « lo Conselh d’Euròpa e d’autres organismes internacionals [aguèsson] pas agit coma mediators ».

Catalonha : revolucion democratica après un còp d'Estat contra la Generalitat

Lo 20 de setembre passat, de matin, la Gàrdia Civila espanhòla intrava dins plusors sètis del govèrn de la Generalitat de Catalonha, dont lo de las finanças, lo dels afars socias e lo de las relacions institucionalas. Los agents faguèron mai d’una quarantena de perquisicions, detenguèron catorze nauts foncionaris e metèron en examen una vintena de personas. Los ciutadans prenguèron per milièrs las carrièras en Catalonha tota per protestar contra aquela accion. Dempuèi alara, las mobilizacions son nombrosas e permanentas e lo pòble s’organiza en una sòrta de revolucion democratica que supèra la capacitat de repression de las autoritats espanhòlas.

L’operacion de la Gàrdia Civila, que li disián Anubis en onor del dieu egipcian de la mòrt, aviá la tòca de cercar de documents restacats amb lo referendum d’independéncia de Catalonha e Aran previst pel 1r d’octòbre venent, que lo govèrn espanhòl a declarat illegal. Un jutge ordenèt aquela operacion en acusant los detenguts de desobesissença, prevaricacion e malversacion de fonzes publics. En mai d’aquò, la Gàrdia Civila faguèt de perquisicions dins divèrsas entrepresas privadas de Catalonha en arrestant qualques dirigents, dins las societats e dins lors abitacions. Los detenguts son restacats amb los sits web e los bulletins de vòte del referendum. La Gàrdia Civila auriá confiscat dètz milions de bulletins de vòte. Puigdemont : « L’estat a aplicat de facto l’estat d’excepcion » Pauc après miègjorn, lo president de la Generalitat de Catalonha, Carles Puigdemont, parlèt als mèdias acompanhat de tot son govèrn. « L’estat espanhòl a mes en suspension de facto l’autogovèrn de Catalonha e a aplicat de facto l’estat d’excepcion. [...] Aquela agression es fòra de tot aparament legal. S’es atacat l’estat de drech e totas las garentidas constitucionalas en tot violar la carta dels dreches fondamentals de l’Union Europèa. […] Lo govèrn espanhòl a despassat la linha roja que los separava dels regims autoritaris e repressius e es vengut una vergonha democratica ».

En mai d’aquò, lo president declarèt son engatjament pel referendum e afirmèt que lo primièr d’octòbre totòm poiriá votar. « Nos caldrà una actitud de serenitat davant las actituds menaçantas e las illegalitats que comet lo govèrn espanhòl », çò diguèt.

Rajoy : « An temps d’evitar un sòrt pièger »

De ser, après 21 h, parlèt als mèdias lo president del govèrn espanhòl, Mariano Rajoy. Aqueste afirmèt que « lo referendum se [fariá] pas » en disent qu’èra « una quimèra impossibla » e menacèt tornarmai lo govèrn de la Generalitat : « An temps d’evitar un sòrt pièger ». Rajoy justifiquèt lo còp d’estat contra lo govèrn catalan en assolidant que « degun pòt èsser subre la lei » e apondèt que « la desobesissença a la lei de part d’un poder public es quicòm de contrari a la democracia ».

Revolucion democratica

A partir de 8 h, quand se comencèt d’aprene l’intrada de la Gàrdia Civila dins mai d’un sèti de la Generalitat, d’acamps espontanèus sorgiguèron en Catalonha tota, quitament Perpinhan. De centenats de milièrs de personas prenguèron las carrièras de las principalas vilas catalanas, ont de volontaris lor portavan d’aiga e quicòm per manjar. Fòrça escòlas decidiguèron de clavar per que se poguèsse manifestar, e quitament plusors entrepresas daissèron partir los salariats en priorizant la defensa de la democracia. Las protèstas se seguisson cada jorn, fins al primièr d’octòbre, e los estudiants an pres l’Universitat de Barcelona. Pasmens la revolucion se ten d’un biais pacific e reclama las democracia del temps que desobesís als mandats judiciaris contra lo referendum.

Sètge de la CUP

Aquel meteis dimècres, mentre que la Gàrdia Civila preniá los sits de la Generalitat, d’agents de la polícia espanhòla, apelada Polícia Nacionala, encerclavan lo local de la CUP a Barcelona. Durant uèch oras los agents esperavan un òrdre del jutge per escorcolhar los locals, mas l’òrdre arribèt pas e partiguèron. Mentretant, los acampats voidèron lo local e emportèron lo material dins un autre endrech. La CUP se regaudís de la resisténcia pacifica. D’autras associacions an tanplan amagadas las afichas e los tractes sul referendum.

Blocatge dels comptes

Lo blocatge dels comptes de la Generalitat de Catalonha arribèt l’endeman. Dempuèi lo 21 de setembre passat, lo govèrn de la Generalitat de Catalonha pòt pas far servir liurament sos comptes e solament se pòt far de pagaments qu’èran ja engatjats prèviament, en certificant que se finança pas lo referendum. Aquò concernís tanben las cartas de crèdit corporativas dels nauts responsables e d’autres salariats, e las entrepresas publicas. Aquel blocatge daissa sense sòus una tièra de linhas de finançament del Conselh General d’Aran.

L’Estat espanhòl prendrà en carga qualques pagaments urgents, mas degun pagarà pas ara tot lo budget destinat a la cultura, a la lenga, a l’abitatge, a la coneissença, a las telecomunicacions, a la recèrca, a l’agricultura, a l’indústria, al torisme, a las comunas, etc. Lo blocatge seguís l’òrdre del ministre de las finanças espanhòl, Cristóbal Montoro, qu’anoncièt que lo tendriá indefinidament, per garentir lo compliment de la lei. Montoro decidiguèt de blocar los comptes de la Generalitat per evitar que se paguèsse lo referendum amb de fonzes publics, e mai se l’estat despensèsse mai d’argent amb sa repression per l’empedir.

Maraton per la democracia

Lo dimenge seguent, 24 de setembre, aguèt luòc en Catalonha e Aran tota una afichada massissa en defensa del referendum d’independéncia. La convocacion èra davant las comunas e se i faguèt d’obradors de creacion d’afichas, de murals e de bandeiròlas. Puèi i aguèt una afichada generala. A Barcelona, l’eveniment comportava una suspresa : lo president d’Òmnium, Jordi Cuixart, anoncièt qu’avián estampats fòrça bulletins de vòte, e los faguèt virar per los distribuir per tot lo territòri. Dins la sola Universitat de Barcelona, ont los estudiants i son acampats fins al 1r d’octòbre, se distribuiguèt 100 000 bulletins. A Barcelona se’n compartiguèt un milion. Mentretant, en Aran, la plaça de la glèisa de Vielha èra comola de mond que s’acampavan en seguissent l’apèl dels signataris del Manifèst de Les. Al crit de « Votaram », los protestataris manifestèron per la democracia e la libertat d’expression, e mostrèron lor refús de las politicas de repression del govèrn espanhòl.

L'occitanisme se solidariza

Qualques desenats de personas manifestèron lo 22 de setembre passat a Pau lor solidaritat amb lo pòble catalan (Fòto DR). L’acamp se tenguèt davant lo consolat espanhòl e seguissiá la crida de l’esquèrra revolucionària occitana de la Tor deu Borrèu. Los manifestants mostrèron lor supòrt « al pòble de Catalonha après lo còp d’estat contra las institucions catalanas e los refuses envèrs la populacion de se poder exprimir sul desir d’independéncia a travèrs d’un referendum ». Participèron a la manifestacion de representants del Partit Occitan, dels verds franceses, de La França Insomesa, del movement Ensemble, de simpatizants de la Republica Espanhòla, del movement de sosten a Palestina, e una bona representacion d’artistas e musicians occitans. Los manifestants critiquèron « los metòdes emplegats pel govèrn de Madrid dignes de son passat franquista » e « las politicas d’intervenir pas en l’afar espanhòl de part d’Euròpa e França ». D’autre caire, felicitèron lo pòble catalan per « la lor determinacion unida e pacifica d’acarà’s a Madrid e a un desplegament policièr jamei vist despuish ua bèra pausa ». Dins aquel sens, afirmèron quitament que Catalonha es « un pòble hrair que’ns mòstra lo camin de la dignitat e la libertat ». Après las presas de paraula, l’acte finiguèt coma aviá començat, amb una vibranta cantada revolucionària ont sonèt, demest d’autres, L’Estaca dins sa version en occitan de Bearn.

A Tolosa

Lo 20 de setembre, al meteis moment que l’Estat espanhòl deteniá de nauts foncionaris de la Generalitat de Catalonha, se creèt a Tolosa un collectiu nomenat Occitània per la Democracia en Catalonha e manifestèron davant lo consolat espanhòl de la Ciutat Mondina. « Sèm aicí per la democracia », çò declarava un pòrtavotz del collectiu a La Dépêche en precisant que « las institucions de Catalonha son estadas atacadas per la polícia espanhòla ».

Peticion a Juncker

De son costat, Iniciativa per Occitània a lançat una campanha de signaturas en linha « per la libertat e l’estat de drech en Catalonha ». La peticion es adreiçada al president de la Comission Europèa, Jean-Claude Juncker, e li demanda que demòre pas silenciós. Los signataris, qu’a l’ora d’ara son mai de 62 000, dison a Juncker que « se lo mot “ Euròpa ” a encara un sens, podètz pas restar mut e inactiu fàcia a aquesta negacion dels principis mai fondamentals de l’estat de drech e de la libertat civila ». Per quant a ela, l’Assemblada Nacionala Occitana (ANÒC) a publicat un comunicat que condemna las operacions actualas de l’Estat espanhòl, defend lo drech dels catalans de votar se vòlon un estat independent, e revendican que l’Estat que ne sortisca siá binacional e se nomene « Catalonha e Aran ». D’autres movements occitanistas coma País Nòstre se son mobilizats per sosténer lo referendum en Catalonha e Aran.

De son costat, l’Institut d’Estudis Araneses-Acadèmia Aranesa de la Lenga Occitana, a publicat un comunicat que sosten lo « Dret de decidir deth pòble catalan e aranés, e refuse es eveniments que viu actuaument Catalonha, a on fòrça catalans e es institucions catalanes an estat caushigadi enes sòns drets e libertats ».

Ferriòl Macip

  • Publicat dens Dossiers
Subscribe to this RSS feed

La Setmana

  • L'edicion papèr
  • L'edicion 100 % Numerica

Descobrir las auhèrtas

 

Plumalhon

Plumalhon es un magazine pel 8-12 ans. Prepausa cada mes dos reportatges sus de tèmas d'actualitat, sus de países, d'animals... Prepausa tanben de BD, de jòcs e 

+

Capture decran 2017 11 28 a 11.48.12

Papagai

Papagai es la revista occitana dels pichonèls.
Prepausa cada mes istòrias, jòcs, una pagina de vocabulari e un dorsièr 

+