Uei : 17/11/2017

Mustra sus lei piadas de l'absenta « Lo tèxte existiriá pas sensa la fotografia » (M. Poitavin)

Despuish la fin deu mes d’agost dinc au 29 de seteme, a l’Escòla Superiora deu Professorat e de l’Educacion d’Avinhon, que v’èra possible de visitar la mustra realizada per un duo d’amics, Matthieu Poitavin e Stéphane Barbier. Lo fotografe que s’enamorè deus tèxtes de Matthieu que realizè peu libe « Sus lei piadas de l’Absenta ». Lo libe d’art bilingüe qu’ei editat en çò de L’Atelier Baie, un editor de Nimes. L’Universitat qui fòrma los joens mèstes d’escòlas qu’a organizat la presentacion de la mustra e que se’n serveish quitament dens la formacion pedagogica tà totas las matièras, sus ua idea d’Eric Vottero, ua fiertat per l’escrivan provençau, Matthieu Poitavin. Entervista audio. 

La Setmana — De qué tracta la mustra ?
Matthieu Poitavin — Son fotografias que contan l’istòria de mon libre. Es una caminada simpla d’un òme que tròba son passat sus Nimes. Es una vila qu’aviá un pauc oblidada. Aprèp un accident de trin qu’i torna. Fa una sòrta de quista dins la vila oblidada, de son identitat e tanben de la lenga perduda perqué Nimes es fòrça espanhòla dins sas tradicions e a tendéncia a oblidar son occitanitat. Es un libre polit mai que ditz causas, i a de messatges.

LS — Arretrobam l’aspècte « enfantin » e nostalgic deu libe dens las fòtos de Stéphane Barbier ?
MP — Seriá la seguida logica de mon libre « Esperit de sau ». Es un recuèlh qu’escriguèri sus l’enfància, la vida e la mòrt e tornam trobar aquel biais nostalgic e liric.

LS — Quin s’ei hèita l’encontre dab Stéphane Barbier ?
MP — Es dejà un collèga e un amic mieu donc es simple ! Un collèga mieu qui avó fait lo Total Festum a Sent Quintin la Terralha, un vilatge dins Gard. Fa un mestièr un pauc original, es religaire, es ela que religa de libres vielhs e es capabla de sauvar de grands libres de bibliotèca. E aquela amiga devèva far una mòstra dins l’encastre del Total Festum e m’a demandat de far quauquarren ensem. Nos a donat la libertat de trabalhar dins un talhièr, ieu de o far de tèxtes e Esteva de bien seguir ma caminada, çò qu’avieu escrit e es com aquò qu’es nascuda la mòstra. Ne sèm pas rescontrats aprèp, cadun es partit deu son costat. Esteva es partit solet per faire de fòtos e a donat aquela mòstra qu’avèm decidit de far virar dins l’Occitània granda, bela deis Aups als Pirenèus. Aquela mòstra es jà passada al CIRDÒC a Besiers, a la Maison d’Animacion e de Recèrca Populara Occitana (MARPOC) a Nimes o encara a Aurentja en PACA. Es una mòstra que volen far virar. Nos agradariè si leis IEO un pauc de pertot la podian far virar. Avem fach un acte de beutat mas enfin i a un messatge e volem faire quauquarren de polit. Ai totjorn trabalhat amb de grafistas, Jaumes Privat (Esperit de Sau) e Stéphanie Nicolas per « Un Matagòt modèrn ».

LS — Çò qui vos agrada dens lo tribalh de Stéphane ?
MP — Esteva a un agach fòrça negre, escur, e cambi aquel agache. A una fòrta personalitat, es sensible tanben e m’a fach veire de causas que n’avio pas viste, es fòrça interessant, lo tèxte existaria pas sens la fotografia, lo tèxte es escrich per la fotografia.

Inf. : www.editions.atelierbaie.fr — Lo libe que's tròba a la FNAC e a las edicions Atelier Baie.

  • Publicat dens Culture

Literatura — Quin avem tuat las nostas vilas ?

L'autor Olivier Razemon (©Jeanne à vélo) que serà a Besièrs aqueth dijaus entà presentar lo son navèth libe « Comment la France a tué ses villes ». Lo jornalista/reporter independent que tribalha peu jornau Le Monde. Lo son blòg L'interconnexion n'est plus assurée, qu'ei vadut ua referéncia suu subjècte de la mobilitat.

Hòrt deu succès deu son libe passat « Le pouvoir de la pédale », que torna dab « Comment la France a tué ses villes ». Veirinas vueitas e escuras, estòrs metallics baishats, Calais, Agen, Avinhon, Lunéville, la crisi urbana que roganha las prefecturas e sosprefecturas, e las destruseish de l'interior. L'autor que s'indigna de l'ofensiva deliberada de la grana distribucion en periferia qui tua los comèrcis deu còr de vila e deus barris ancians, en « sacrificar los emplecs de proximitat ». Qu'obsèrva las consequéncias suu territòri, e los mòdes de vita hòrtament ligats aus mòdes de desplaçament.

Inf. : Libreria Claretons des sources, 15 arrua de la Coquille — 34500 Besièrs — « Comment la France a tué ses villes » — Collection Diagonales — Tarifa : 18 €.

 

Prèmi Pèir de Garròs — Demòra encara 4 meses

Demòra encara 4 meses per mandar vòstres tèxtes a las edicions Letras d'Òc pel prèmi Pèir de Garròs. Es la segonda edicion del concors literari de traduccion literària en occitan.

Las edicions Letras d'Òc editèron l'òbra del primièr ganhaire, « Lo qui marmusava dens l'escuranha » d'Howard Phillips Lovecraft, traduit en occitan gascon pel Felip Biu. Lo Bearnés obtenguèt lo Prèmi Pèir de Garròs per l'arrevirada de l'òbra de l'autor american. L'òbra de sciéncia-ficcion originala data de 1931 e es totjorn disponibla en çò de las edicions.

Publiquèron i a gaire : « Una cadena de voses », roman de l'escrivan sud african André Brink, traduit per Sèrgi Carles, « La Pèrla » de l'autor american J. Steinbeck, traduit per Joan Pèire Lacomba, « Armistiça », una comedia d'Aristofanes traduita per Ives Roqueta o encara « Na lonja lonja viá », roman irlandés de Sebastian Barry, traduit per Joan Pèire Lacomba.

Inf. : www.letrasdoc.org — Mèl :This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

  • Publicat dens Culture
Subscribe to this RSS feed

La Setmana

  • L'edicion papèr
  • L'edicion 100 % Numerica

Descobrir las auhèrtas

 

Papagai

Papagai es la revista occitana dels pichonèls. Prepausa cada mes doas istòrias, de jòcs, una pagina de vocabulari e un dorsièr en rapòrt amb un dels dos 

+