Uei : 11/12/2017

Responsa a Alan Sibé (LS n° 1089)

Dins un numerò precedent de La Setmana, Alan Sibé expausava son analisi de la situacion occitana e insistissiá sul concèpte de nacion. Pr’aquò un sondatge per carrièras mostrariá que i a pas grand monde que se ditz de nacionalitat occitana. Existís un pòple occitan : es lo grop de personas que se reconeisson dins la cultura occitana. Mas aquel grop a pas fargat una « nacion politica » qu’es una construccion apevada sus d’institucions, d’entrepresas, una fòrça militara, eca… Occitània a pas tanpauc de legitimitat istorica : jamai existiguèt pas d’Occitània politica unida. De mai, nos podèm demandar se lo concèpte de nacion, nascut a la fin del sègle XVIII, correspond encara a çò que volèm. Per ieu es pas çò que nos fa besonh ! Préner en compte las aspiracions a viure son identitat occitana es important, e pas contradictòri ambe l’apertenéncia al grop francés. En mai d’aquò cal préner la mesura de las evolucions geopoliticas de nòstre temps : s’Euròpa s’organisa pas fàcia a Russia, als Estats Units o a China, es pas Occitània tota sola, nimai França, que poiràn resistir ! En consequéncia, cal a l’encòp préner en compte la demanda de las personas qu’an una identitat de mai en mai multipla, e tanben la mondializacion, per reivindicar una ciutadanetat de quatre pòles : local, regional, estatal e europenc. Me sembla lo biais melhor de respondre a las aspiracions actualas dels ciutadans, e d’agir eficaçament sus las questions culturalas, socialas, economicas e ecologicas. Aquò passariá per de mesuras simbolicas : totes los bastiments oficials arborarián los 4 drapèls… E tanben un cambiament important dins la reparticion dels poders : demesir lo pes estatal e far créisser lo local e lo regional. Alan Sibé reivindica puèi lo marxisme ! Aquí tanpauc non mercés ! La casuda de la paret de Berlin e la quincanèla de las dictaturas comunistas en Euròpa de l’èst an durablament discreditadas l’utopia marxista. Aquò vòl pas dire que vesi pas los degalhs de l’ultrà liberalisme, ni la pujada de las inegalitats. Avèm besonh d’institucions e de règlas per nos aparar, avèm tanben besonh de libertat, de dinamisme economic.

Se l’afrontament proletariat / borgesiá descriviá plan la debuta del sègle XX, correspond pas mai al contèxte de uèi : la mecanizacion de mai en mai fòrta, e ara la robotisacion fan demesir lo nombre d’obrièrs. Entre 1960 e 2010 sèm passats de 39 % d’obrièrs a 19 % (sorga INSEE). Idem pels agricultors que son passats de 16 % de la populacion activa a sonque 2 %. D’aquel temps la part dels cadres progressèt de 5 % a 16 %, e las professions intermediàrias pujèron de 11 % a 25 % ! La part d’emplec agricòla e industrial demesís, mentre que las activitats de servici creisson. Las questions economicas e socialas se pausan doncas d’un biais diferent. La mondializacion pausa la question de la localizacion dels emplecs, dels flux financièrs, e tanben lo partatge de las riquesas entre los qu’an un trabalh e los que n’an pas ! Las responsas son puslèu a cercar a mon vejaire del costat de la luta contra l’evasion fiscala, la mesa en plaça de convergéncias socialas e fiscalas al nivèl europèu, e de mecanismes de redistribucion tan per las personas coma pels territòris ! Enfin me sembla important de dire que la respelida de nòstra cultura es condicionada a un partenariat fòrt entre las entrepresas occitanas e las estructuras culturalas (en particuliar agro-alimentari, torisme…). L’identitat e l’economia son ligadas ! Caldriá enfin que la lenga e la cultura nòstras foguèsson vistas coma una ressorga, una carta bèla de jogar per valorisar economicament las produccions e las creacions d’aicí. La cultura d’òc es un tresòr ! Totas aquelas questions meritarián d’èsser plan mai detalhadas e aprigondidas. Sèm pas d’acòrdi ? Aquò rai, empacha pas de discutir ! Pica l’ora d’una intelligéncia e d’un vam collectiu mai fòrt se volèm obténer de dreches per nòstra comunautat. Crèsi indispensable de mobilisar largament los occitans, que la darrièra generacion que sabiá l’occitan s’escantís. Manifestarem en 2018 ?

Uc Jourde

Bilanç deu Fòrum Ciutadan Occitan « La Dintrada » de seteme 2017

 

Lo 16 de seteme que’s debanè l’edicion 2017 de la Dintrada, l’universitat de rentrada de l’occitanisme politic a Narbona. Tà la tresau annada de reng, aqueth rendetz-ve ciutdan qu’estó lo parat peus responsables politics, associatius, militants de la lenga e de la cultura nostas d’encontrà’s entà discutir de las problematicas qui tòcan lo monde occitan. Cap a 80 personas qu'assistín a las taulas arredonas e aus debats.

A l’origina, la Dintrada qu’èra l’universitat de rentrada deu Partit Occitan e de l’Aliança Libra Europèa. Augan, que’s voló un « fòrum ciutadan », l’occitanisme estant, segon los organizators, arribat « a la crosada dels camins ». L’idea qu’èra d’amuishar au monde qu’èra un moment d’escambis obèrt a tots, dab debats sus questions d’actualitat qui pertòcan a Occitània e a la soa lenga e cultura atau com a la politica au nivèu de l’exagòne e d’Euròpa. De dus dias, l’encontre qu’estó abracat a un dia e que mudè de Pòrt-Leucate tà Narbona, au Palais deu Tribalh. 

Article pagant, abonatz-ve a partir de 6 € per mes

Subscribe to this RSS feed

La Setmana

  • L'edicion papèr
  • L'edicion 100 % Numerica

Descobrir las auhèrtas

 
Capture decran 2017 11 28 a 11.48.12

Papagai

Papagai es la revista occitana dels pichonèls. Prepausa cada mes doas istòrias, de jòcs, una pagina de vocabulari e un dorsièr en rapòrt amb un dels dos 

+