Uei : 17/11/2018

La 21ena Dictada occitana de Castras (81)

La 21ena Dictada occitana, que se tenguèt lo dissabte 27 de genièr, acampèt dins los 100 candidats, mai que mai del Sud de Tarn. La dictada èra tirada de « Lo Monde perdut » de Conan Doyle, que foguèt revirat per Pèire Beziat.

Dictada menada per Genevièva Sandral-Mazenq, conselhièra pedagogica e Ana-Carolina Garcia-Cros, professora d'occitan.

Aicí la tièra dels ganhants de la 21a Dictada occitana :

1- La Dictada a traucs

Categoria Enfants

  1. TCHALALA Meriem
  2. MOREIRA Céleste
  3. GENET Anaël

Categoria Joves : Pas de candidats

Categoria Adultes

  1. SOLER Jean-Pierre
  2. PIERRE LE NY Françoise
  3. CAVALIE BEDOS Christine

2- La Dictada tradicionala

Categoria Enfants

  1. JEANNE Mathieu
  2. DERIEPPE Charles
  3. DALBIN Gabriel

Categoria Joves

  1. CAVALIE Anna
  2. CAVALIE Mathias
  3. GENET Abigaël

Categoria Adultes

  1. BERLIC Louis
  2. VERNHET Emile
  3. JULIEN Daniel

 

Tèxt de la Dictada

Conan Doyle-Pèire Beziat, Lo Monde perdut (I.E.O. Edicions, 2017, p. 125-6)

Opcion 1 (Dictada a traucs)

Totes demorèrem ficats e embalausits. Seguissent las traças, aviam quitat la sanha e passat a travèrs la randa de bruga e d’arbres. Darrèr, començava una prada e aquí i aviá cinc de las creaturas mai meravilhosas qu’aviái jamai vistas. Acoatats darrèr un bartàs, las espièrem a nòstre plaser.

Èran cinc, coma o ai ja dich, dos adultes e tres pichons. Enòrma èra lor talha. Los pichons èran tan gròsses coma d’elefants, mentre que los grands suspassavan de luènh totas las creaturas qu’aviái ja vistas. Avián la pèl color de lausa amb de placas coma los lausèrts e que beluguejavan al solelh. Totas cinc èran sèitas e se balançavan sus lor coassa poderosa e sus lorspatassas de darrèr de tres dets mentre qu’amb las de davant, pus pichonas, de cinc dets, arrancavan las brancas per las piuçar. Sabi pas se las vos pòdi descriure melhor qu’en disent que revertavan de cangorós mostroses de sèt mètres de naut amb una pèl de cocodril negre.

.

Opcion 2 (Dictada classica) — Primièra frasa – 13 mots – comuna a totes los candidats.

Sabi pas quant de temps demorèrem a agachar sens bolegar aqueste espectacle meravilhós.

Un vent fòrt bufava cap a nosautres e èrem plan amagats, çò que fasiá qu’aviam pas cap de rason d’èsser dessobtats. De quand en quand, los pichons s’amusavan a costat de lors parents en guimbant pesugament.

Las bestiassas se lançavan en l’aire e retombavan en s’aplatussant amb fòrça bruch pel sòl. La fòrça dels parents semblava sens limit, alara qu’un pichon qu’arribava pas a trapar un ramèl de fuèlhas que creissiá a la cima d’un arbre gigant, un dels parents l’enrodèt de sas cambas de davant e lo derrabèt coma s’èra estat un arbricèl. Aqueste eveniment mostrèt, me sembla, non solament lo desvolopament de sos muscles, mas encara la pichonetat de son cervèl que la fusta li retombèt sul cap e qu’udolèt, butant de crits aguts.

[Aqueste incident li faguèt pensar, probable, que lo vesinatge èra dangierós, que s’enfonilhèt doçamenton dins lo bòsc, seguit per son companhon e sos tres enfantasses.]

 

  • Publicat dens Dictées

10ena Dictada Occitana a Gap (05)

Una trentena de personas se son amassadas dissabte 27 de genièr per la 10ena Dictada Occitana a Gap (05). Aquela dictada, organizada lo meteis jorn dins una cinquantena de vilas, amasa mantunas centenas de personas. La de Gap èra organizada pel Rescontre Gapian e l'I. E. O. dels Aups Espaci Occitan e recampava una trentena de personas vengudas dels diferents cors de lenga de la vila de Gap e de la Calandreta Gapiana. Lo tèxte, preparat pels retirats de la M.G.E.N. parlava de sovenirs d'enfança de la vida a Orcièras. 

La Dictada èra seguida d'una proposicion de correccion d'un gostaron e de cançons per l'ensemble dels participants. 

 

Tèxte : 

SOVENIRS D’UVERN EN ORCIERA

De neu, dins las annaas quaranta, ne’n cheiá de molons. De còps, de matin, n-i avian d'espessors talas que los escolans dels ameus dels Forests o das Marchas poian pas venir a l’escòla. Per ieu, mai pròchi, coma la chalaa era pas facha, lo paire me portava sus sas espatlas per l-i poire anar.

La rota gròssa de Gap era duberta en jornaa per lo chaça-neu. Dins los ameus se fasiá amb la lielha de bòsc tirassaa per lo muòu e a la pala. Totes los òmes se donàvan man e aquò poiá durar mai qu’un pareu de jorns. Mai la neu nos fasiá de terrens de juec grandasses. Nòstras lielhetas, dos plaças lo mai sovent, èran de bòsc e pron autas. Los patins èran cuberts d’una lamela de ferre per aparar e far mielhs esquilhar. Èran pesantas e aviam ben de mau per las tirassar a la poaa. Dins chasca familha l-i aviá un « òb », (bobsleigh). Era una lielha bassa amb un govern e de frens. Se l-i poiam betre quatre o cinc dessús, ben quichats. Lo prumier menava, lo darrier era de genolhons per poire butar a la partença e dins los alentiments. Totes los autres devian ajuar en se clinant dins los viratges. Mai d'un avian un nom, aqueu dau Joan B-G era la « flecha d'argent ».

Los papàs gaubioses fabricàvan elos-mesme lo bolide familhau. Si que non lo fustiaire dau canton se n’encharjava. Mai onte son passats aquelos engenhs olimpiques ? Sovent après l’escòla, a l’ora que la neu era ben pegaa au sòu, poiam dinc a la crotz dau Caire, sus la rota das Marchas, en tirassant lo bòb. La poaa era longa e las filhas n’profiechàvan per se raprochar dau garçon chausit… Partiam d’un bòn anar, frandiam lo Vilard d’Orciera per achabar als Usclats passant per la rota vielha. Èran moments memorables, qué de viratges mancats e de cabussaas ! Las rotas èran nòstras : ges de circulacion, ges de gravilhs, ges de sau… Foguec qu’après los ans 48-50 que degueriam renonciar au bòb sus las rotas.

Mos prumiers esquís, lo paire los aviá fabricats amb de fraisse. Sensa caras, de segur, s’arrapàvan a las galòchas per una correia de cuer simpleta. Los bastons, las canas coma li disian, èran de bòsc amb de rondelassas !
Los dimarç d’escòla èran consacrats a l’aprendissatge de l’esquí, mesme dau temps de la guerra. La regenta nos menava dins lo prat, darrier lo monument als mòrts e aquí, chascun se despatolhava. Ges de tira-cuòu nimai d'engenhs de damatge, alòrs montaviam sensa ajua e en eschalier per esquichar la neu… Arribats en aut, chaliá devalar ! Aquò s’achabava per lo famós «aplant briançonés», es a dire... sus lo cuòu. Foguec mai tard que los tecnicians inventèron lo derrapatge, la flexion-extencion e autras tancaas de baston !
Ai una fotò, en esquiaire, vers uech ans: gonela*, debàs de lana tricotats per la maire qu’anàvan dinc au dessús dau genolh. Tenian amb de chambalijas* agafaas au famós bombet*. La partia de la cueissa non cuberta, virava au rotge viu, au rotge sorn puei au violet seguent lo temps passat dins la neu !

Lo bombet era un pechon vestit que se metiá entre la chamisa e la combinason. Era de teissut redde, botonat davant, amb doas bretelas. Son ròtle era multiple, de'n prumier, per tenir los rens au chaud, puei coma l’avem vist, per tenir los debas per lo meian das chambalijas e enfin, l-i creirá qui voldrá, per garar las filhetas de tot malur. Per aquò se l-i betiá sus lo davant de medalhas de la Verge dau Laus o de la Saleta.

D’après Rosalina B e Camilha R

*aplant = arrêt; gonela = jupe; bombet = corset; chambalijas = jarretières;

  • Publicat dens Dictées

« Lo Pan d'Ausèth », Dictada a Soston (40)

« Lo Pan d'Ausèth »

Dens aqueth parçan deu Maransin on vivèva, l'Andrèu qu'èra tombaire : que hasè tombar pins. En aqueth temps, a l'endoman de la dusau guèrra mondiau, ne i avè pas nada estroncadera. Los utís utilizats entà har tombar los pins qu'èran donc hapchas e arpans…

Lo son hilh Gilabèrt ne'u vedèva pas hòrt : lo pair que partiva lo matin de d'òra e que tornava tard lo ser…

Lo gran plaser deu Gilabèrt qu'èra de vueitar la biaça deu pair. Dens la tavalheta desplegada que i avè hòrt de brigalhas de pan, gostosas e lo còisho que's regalava de minjar aqueths tròç de pan qui avèn lo gost de la moleta, deu jambon. E lo pair, qui ne mancava pas d'umor, un chic trufandèr, que'u disèva : « Que t'èi portat pan d'ausèth ! »

L'imaginacion deu mainatge vagamondejava lavetz. Qu'imaginava lo son pair qui, dens lo bòsc, coacava dab las còrbas, carrascava dab las agaças, manhagava dab los gais, gorgolava dab las tortas e qui parlava tanben aus cabiròus e aus gats-esquiròus qui saben tan har aus estujòus.

Pierre Bedat

  • Publicat dens Dictées

« Lo Leon, lo Lop e lo Rat », dictada a Puòg Goson (81)

Lo Leon, lo Lop e lo Rat

Un grand leon apetissat
Manjava un moton dins un prat.
Arriba un lop que li demanda
Un tròç d’aquela bèstia en li disent : Sénher,
Se sabiás coma ai talent granda !
I a quatre jorns sus mon onor,
Qu’ai pas tastat ni pèl ni pluma,
Aquí s’arrèstan los escolans.

E lo fuòc de la talent dins mon ventre s’aluma.
Ajas pietat de ieu ! – Bregand,
Li respond lo leon, te planhes pas tant !
Se vòles de carn, vai atacar la tropelada !
Quand una bèstia jos tas arpas es tombada,
Es que ne donas un pauc a de mens fòrts que tu ?
Me cantes plus tur-lu-tu-tu !
Aquí s’arrèstan los collegians.

Cap bas, lo lop se’n va sens escotar lo rèsta,
Mentre que lo leon se torna metre en fèsta ;
Mas un rat qu’aviá pas encara dejunat,
Còp sec s’arranca d’un valat
E mormola al leon assadolat de feda :
- Senhor, s’aviái qualque moneda,
Te crompariái un bocinet
D’aquela carn (Aquí s’arrèstan los liceans.) dont a mon nas monta lo fumet ;

Mas sabes plan qu’un rat es riche de misèra…
O sabi, car amic, respond la bèstia fèra ;
Tanben, ai mes per tu tot aiçò de costat ;
Qualques tròces de pèl ambe un pauc de tripalha.
T’o doni de bon còr per que fagas ripalha
E dejunes a ma santat.
Aquí s’arrèstan los adultes.

Se rencontras lo lop rodant prèp qualque bòria,
Li contaràs aquela istòria !
Pensatz se lo rat èra content !
E rosegant un tal present,
Se disiá : lo leon es un brave confraire.
Me brembarai d’aqueste afaire !

Es que jamai auriatz soscat
Que la reconeissença es dins lo còr d’un rat ?

Prosper Estieu

  • Publicat dens Dictées

Una quarantena de personas a la Dictada de Narbona (11)

Dissabte 29 de genièr se debanèt dins la sala dels Cònsols de Narbona, la dictada, que lo Cercle Occitan de Narbona organisa ara dempuèi dotze ans per promòure, de faiçon a l'encòp culturala e gaujosa, l'occitan dins sa version lengadociana.

Prepausada inicialament per lo Cercle Occitan de Castras, aquela espròva es praticada uèi per una quarantena de localitats del Miègjorn, mas tanben a París (s'en trapa d'occitans dins la capitala) e tanben en País Catalan, a Barcelona e a Valéncia.

Malgrat lo temps malgraciós, una quarantena d'adultes, cinc enfants de la calandreta « La Granhòta » e quelques collegians e liceans, se son esforçats d'escriure sens tròp de fautas un tèxte de Raymond Gougaud « Lo Certificat » dictat per lo poèta e cantaire auvelhanés Alain Sauzel, dit La Sauze.

Un saborós vespertin occitan reconfortèt totes los que demorèron pendent las correccions del temps que Ràdio Lenga d'Òc Narbona assegurava l'animacion.

De prèmis variats, ofèrts per de partenaris nombroses (partenaris institucionals, artistas, comerciants, teatres) an recompensat los dètz adultes melhors, mas tanben quinze participants tirats al sòrt, perque aquel rescontre a l'entorn de l'escritura occitana mai qu'elitista se vòl festiva. De segur, totes los enfants, collegians e liceans se son entornats amb un prèmi.

Trobaretz sul site : www.cercle-occitan-narbona.fr lo tèxte de la dictada, las questions subsidàrias, los classaments, las fòtos e la lista dels generoses donators que lo Cercle Occitan de Narbona grandmerceja calorosament.

 

Los laureats son :

Adultes :

1- VILLEBRUN Miquèl
2- ESCAFFRE Maria-Pèire
3- AYROLLES Natalia
4- DVORSAK Miquèla
5- COURIVAUD Jaumelina
6- DVORSAK Joan
7- MARIN Francina
8- AYROLLES Catarina
9- PANARELLO Maria
10- RIU Simòna

Dròlles :

1 COCA Margo La granhòta
2 LECLERC Maïa La granhòta
3 RICHER Ethan La granhòta
4 FONTAINE-ESCAFFRE Stela La granhòta
5 RICHER Inoah La granhòta

Collegians/liceans :

1 RICHER Théo, Ciutat
2 GOUJOUT Romain, Lacroix
3 GERAY Emilie, Lacroix
4 GERAY Mélanie, Lacroix

collegiansliceansnarbona

  • Publicat dens Dictées

La dictada 2018 qu'ei lo 27 de genèr !

Lo rendetz-ve annau de la Dictada occitana que torna e que serà lo 27 de genèr de 2018. Que’s debana tradicionaument cada darrèr dissabte deu mes de genèr. L’eveniment que’s debanarà dens mei d’un quarantenat de vilas occitanofònas dont Besièrs, Castras, Foish, Niça, Nimes, Aurentja, Peçac, Vic de Fesensac. A Selhac en Corresa per exemple, la 15au Dictada occitana que’s debanarà a 10 òras 30 au collègi de la vila (6 avienguda Jean Vinatier). Lo tèxte que serà dictat per escolans e lo lor professor d’occitan, sénher Chabrerie, abans d’estar corregit. Tà v’inscríver, contactatz lo 05 55 27 01 60 o per mèl a l’adreça Diese E-Mail-Adresse ist vor Spambots geschützt! Zur Anzeige muss JavaScript eingeschaltet sein!. A Gramat (46), la dictada que’s debanarà a 14 ò 30 a la mediatèca de la vila (avienguda Louis Mazet). Un eveniment organizat per l’IEO d’Òlt, en aliança dab l’associacion Aquí l’Òc e Aventurine 46. Que trobaratz mei d’entresenhas en contactar l’associacion Diese E-Mail-Adresse ist vor Spambots geschützt! Zur Anzeige muss JavaScript eingeschaltet sein! o per telefòne au 05 65 38 84 63.

Ua jornada gascona qu'ei organizada peu parat a Soston (40-sala Rouchéou) lo 27 de genèr. Que començarà dab un talhèr de danças tradicionaus a l'estúdio Gyms Associatives arrua de Moscou de 10 òras 30 a 12 òras. La dictada que's debanarà a comptar de 16 òras. La poetessa occitana Mayo que harà un concèrt a 18 òras. Un repaish qu'ei organizat seguit d'un bal gascon dab Can e Gat (15 € repaish e bal, 5 € sonque lo bal).

Terra d'Òc, lo cerc locau d'estudis occitans 16 (C.L.E.O. 16/24) qu'organiza la dictada occitana a Charreç (16-sala polivalenta). Que serà un tèxte de Saint Exupéry qui serà dictat a partir de 14 òras 30, abans d'estar corregit. Lo dia que s'acabarà en musica dab un bal fòlc animat peu grop Balrousse a comptar de 17 òras. Entresenhas mei : Jean-Claude Nicolas au 05 45 70 40 52 o per mèl a l'adreça : Diese E-Mail-Adresse ist vor Spambots geschützt! Zur Anzeige muss JavaScript eingeschaltet sein! — Tarifas : 5 € dictada e 5 € bal.


A Besièrs, lo Centre Interregionau de Desvolopament de l’Occitan (CIRDOC) qu’arcuelherà los participants de la Dictada. Que començarà a 14 òras 30 e que serà seguida a 15 ò 30 d’un balèti obèrt a tots dab F. Carcassés e M. Frinking Carcassés. Que’vs cau inscríver a l’adreça : Diese E-Mail-Adresse ist vor Spambots geschützt! Zur Anzeige muss JavaScript eingeschaltet sein!. Despuish l'an passat, los participants que pòden causir enter l'opcion 1, peus començants, un tèxte de completar e l'opcion 2 qui serà la mei tradicionau d'un tèxte dictat. Las inscripcions ad aquera dictada occitana que s’en hèn au près deu Centre Occitan del País Castrés abans lo 25 de genèr, Tel. : 05 63 72 40 61. Corric : Diese E-Mail-Adresse ist vor Spambots geschützt! Zur Anzeige muss JavaScript eingeschaltet sein!.

Subscribe to this RSS feed

La Setmana

  • L'edicion papèr
  • L'edicion 100 % Numerica

Descobrir las auhèrtas

 

Plumalhon

Plumalhon es un magazine pel 8-12 ans. Prepausa cada mes dos reportatges sus de tèmas d'actualitat, sus de países, d'animals... Prepausa tanben de BD, de jòcs e 

+

Capture decran 2017 11 28 a 11.48.12

Papagai

Papagai es la revista occitana dels pichonèls.
Prepausa cada mes istòrias, jòcs, una pagina de vocabulari e un dorsièr 

+