Uei : 20/01/2018

Opinion de la sociologia dau malhòt

De mai en mai de joines marselhés pòrtan lo malhòt dau P.S.G. per carrieras, sensa crenta. Aquela « revolucion » vestimentària a un rèire-fons sociologic.

Un jorn qu’èri au collègi a Marselha, un collèga nos venguèt veire, tot desvariat : un de sei amics veniá de crosar un òme pròche una estacion de mètro ambe lo malhòt dau P.S.G. « Non… es pas possible ! », que li responderiam, partetjats entre nòstre escòr unanime per lei colors parisencas e una mena d’admiracion per lo tipe qu’ausèt portar aqueu malhòt au beu mitan de Marselha. Es una anecdòta qu’oblidèri jamai e qu’es ara ben marcada dins son temps (leis annadas nonanta).

O sabètz segur, lei marselhés son afogats de malhòts. Aqueu de l’O.M. naturalament, mai tanben de fotbòl en generau. Aquelei que vènon visitar la ciutat foceana son soventei fes sosprés per lo nombre de joves marselhés que pòrtan lo vèstit dei clubs de fotbòl pus famós d’Euròpa. Mai despuei quauqueis annadas, es pas rare de veire de gents portar lei colors dau P.S.G. E mai, dins quauqueis quartiers populars marselhés, es vengut ordinari. En defòra de quauqueis luecs estrategics coma lo Velodròm o lei quartiers Nòrd, siguem clar : se risca plus sa vida en portant lo malhòt parisenc en public. Aquela tendéncia es confirmada per lei botigas d’espòrt. Fa quinze ans, èra mission impossible per crompar de malhòts parisencs a Marselha. Ara, si vend a pauc près un malhòt dau P.S.G. per dos malhòts de l’O.M., un nombre important que creis cada an. En mai d’aquò, si pòt tanben veire aisat lei partidas dau P.S.G. dins leis cafetons dau còr de vila, e mai sautar de jòia coma marcan !

Un « classico » artificiau

Lei saberuts dau fotbòl sabon que de tot biais, París es pas un enemic ereditari de Marselha contràriament a Bordèu o Sant-Estève. Verai qu’aquela rivalitat foguèt creada de ren au començament deis annadas nonanta per lo president de l’O.M., Bernard Tapie, que voliá trobar un adversari a l’auçada de sa chorma per preparar mielhs la competicion europenca. Dins aquela entrepresa, foguèt ben ajudat per Canal +, difusaire exclusiu dau campionat a l’epòca, que decidiguèt d’investir dins lo capitau dau club parisenc per donar mai d’interèst a aquela competicion e coma aquò aumentar lo nombre de seis abonats. Ja en 1989, Tapie joguèt sus l’antagonisme Marselha-París en acusant lei bailes de la Liga d’èstre centralistas e de servir beu promier leis interèst dau P.S.G. Quauqueis annadas de temps, aquela acarament porrirà d’alhors l’ambient dins la seleccion nacionala ambe dos camps diferents e irreconciliables, e de resultats pron pietadós. Se la rivalitat OM-P.S.G. es una engana, s’impausèt pasmens dins la tèsta dei suportaires dei dos partits, un fenomèn de detestacion accelerat per l’oposicion pus globala e creissenta entre la capitala e la ciutat rebèla. D’unei nos diràn que tot aquò es ren que de fotbòl e que l’a de causas pus seriosas dins la vida. Siam d’acòrdi, es pas un afaire existenciau per l’umanitat, qu’a de que s’ocupar d’aquesta passa ! Amb aquò pasmens, per tornar ai novèlei costumas vestimentàrias, sembla que ne’n dison pron sus l’evolucion sociologica de Marselha. Alora, cu son aquelei maufatans que pòrtan fier lei colors de París au còr de la ciutat foceana ? D’en promier, son sovent joves e... marselhés, es a dire que son de gents que son generalament nascuts o qu’an creissut a Marselha, e non pas de neò-arribants (aquò si pòt ausir a l’accent !). Tanben si pòt constatar que son sovent de gents d’origina magrebina. Partent d’aquí, es pron aisit d’imaginar que lo P.S.G., ambe son proprietari qatari e son esponsòr Fly Emirates, es un marcaire d’identitat fòrt que pòt recampar d’un biais o d’un autre de membres de la comunautat arabo-musulmana.

« Son lei pus fòrts ! »

Aquò dich, la rason principala d’aquela revolucion vestimentària, la fau pas anar cercar ben luench. Un jove a l’accent marselhés prononçat nos l’expliquèt coma aquò : « Escota fraire, son lei pus fòrts ! » (en parlant de París, segur). Lo Qatar-Saint-Germain, coma lo sonam entre amics per galejar, fa pantaiar la joinessa de uei ambe de jogaires coneguts dins lo monde entier. E siam forçats de constatar qu’es pas lo cas per l’O.M., qu’es per ara dins una passa complicada. Lo fenomèn « Marcelo Bielsa », l’ancian entraïnador argentin de l’Olimpic, limitèt aquela tendéncia pendent un an, pas mai. L’anóncia de la venda dau club a un òme d’afaire estasunidenc es luench d’aguer rassegurat leis abonats de l’estadi Velodròm. En esperant, leis afogats de l’Olimpic an pas la chausida : si devon acostumar a crosar lo camin de quauqueis suportaires per cu lo sosten a un club miliardari que ganha tot a davançat l’amor dau malhòt blau e blanc, la fiertat de far partida dau pòple marselhés. Si consòlan en pensant que l’O.M. es totjorn lo solet club francés d’aguer ganhat la Liga dei Campions. Si consòlan tanben en vesent que l’argent fa pas lo tot e pòt pas crompar la fervor. Basta de comparar l’ambient de catedrala dau Parc des Princes e aqueu dau Velodròm qu’au còntra, urós o malurós, a totjorn quauqua-ren de dire e demòra lo luech pus representatiu de la populacion marselhesa.

Matieu Casanova 
(article dins La Setmana n° 1059)

  • Publicat dens Sport

Matieu Casanova : « es un pauc particular en Provença »

Lo 18 de mars se tenguèt una sesilha dau Fòrum d’Òc a Pertús (Vauclusa). Èra l’occasion de prendre la temperatura dau movement en favor de « l’occitan-lenga d’oc » dins lo país. 

 

Per l’essenciau, lei participants au Fòrum d’Òc parlèron de comunicacion. Èra d’alhors la tematica màger d’aquel acampament per faire que leis adesions arriban totjorn mai nombrosas. A l’ora d’ara, lo Fòrum ten un pauc mai de 300 sòcis que siegue de personas fisicas, moralas, d’estructuras o encara d’elegits. Pasmens tot aquò se deu gerir e fau de basas solidas a la comunicacion intèrna coma extèrna. Maugrat sa preséncia sus internet, especialament dau costat dei malhums sociaus, demòra encara fòrça òbra a menar dins aqueu domeni. La situacion en Provença, pasmens, es delicata (La Setmana n°1068) amb una baissa e un redesplegament drastic dei subvencions regionalas. D’uneis operators de terren, sòcis dau Fòrum d’òc coneisson de dificultats sevèras. Se questionan sus lor capacitat a menar d’accions o simplament sus lor pròpria existéncia. Demanderiam doncas a Matieu Casanova, salariat de l’Ostau dau País Marselhés e sòci de la comission cultura e comunicacion, coma lei participants au Fòrum se posicionavan dins aquela marrida passa.

 

La Setmana — Quinas decisions foguèron presas fòra la question de la comunicacion ?

Matieu Casanova — S’agissiá mai que mai de pichòtei decisions estructuralas, coma per exemple la decision de faire una letra electronica mesadiera per assabentar lo monde. Circularà entre nosautres puei servirà per anar cercar d’autrei personas pas forçadament informadas deis activitats dau Fòrum. Èra tanben l’occasion d’una presa de consciéncia dau public present. I aviá gaireben 100 a 150 personas vengudas representar lor associacion a Pertús, çò qu’es pas mau. An ben comprés que i aviá un besonh vertadier de comunicar sus nòstreis accions e de parlar dau Fòrum un pauc pertot.

 

LS — E d’accions un pauc pus « militantas » èran tanben a l’òrdre dau jorn ?

MC — Pas per lo moment. Fau dire que lo contèxt provençau es un pauc particular. Lo Fòrum d’òc es lo recampament de mai d’una sensibilitat pron divèrsas. Es una mena d’equilibri entre la sensibilitat occitanista que coneissèm e la sensibilitat felibrenca. Fa totjorn mestier de gardar aquel equilibri e doncas d’accions concretas, « fisicas », son pas encara previstas perque son pas dins l’ADN de totei.

 

LS — Cossí los sòcis del Forum d’Òc se posicionan respècte al redesplegament de las subvencions regionalas ?

MC — Lo president dau Forum, qu’es Guy Revèst (un felibre), aguèt un discors pron ofensiu a Pertús. Condemnèt clarament (sens lei nommar) aquelei que fin-finala fan pas grand causa per la lenga, que vòlon contunhar lei meteissei garolhas e nos empachan d’avançar tot simplament. I a pas agut de presa de paraula dirècta a destinacion deis elegits, especialament aquelei que son encargats dei subvencions. Lo Fòrum a ges de finançament. Es « finançat » per leis adesions dei cinc associacions fondatoras [AELOC, APLR, Calandreta, Felibrige e IEO, NDR] mai per l’ora avèm pas ges de subvencion.

 

LS — ... Aquò dona una cèrta libertat de paraula ?

MC — (rire) Sabi pas s’aquò dona una cèrta libertat de paraula perque la tòca es d’anar cercar aqueleis ajudas publicas. Per poder foncionar, fau un salariat permanent per la comunicacion. Es indispensable se volèm contunhar de créisser. D’un biais o d’un autre, faudrà ben anar cercar aquela moneda.

 

LS — I a una solidaritat que s’es creada entre sòcis dau Fòrum, respècte a aquela situacion ?

MC — Encara un còp, es un pauc particular en Provença. I a un respècte mutuau entre nosautres emai siguem fòrça diferents. Es ja pas mau, ai enveja de dire. Cadun respècta la vision qu’a l’autre de la cultura, de la lenga, etc. Fasèm totei d’esfòrç per trabalhar ensems e es ja quauqua-ren quand sabèm qu’en Provença foguèt pas totjorn ansin entre occitanistas e felibres, per exemple. Nòstrei esfòrç se centran mai que mai sus aquela ententa comuna e sa visibilitat.

 

LS — Coma se pòrta l’Ostau dau País Marselhés d’aquesta passa ? Avèm agut parlat dins una edicion precedenta de dificultats ligadas a la baissa de las subvencions regionalas e una risca d’arrèst de las subvencions de la part de la comuna de Marselha. La situacion a evolucionat ?

MC — Non pas ges. Çò qu’ensajam de far es tot simplament d’anticipar. Nos siam donats d’objectius chifrats per tota l’annada. Es a dire que cada mes nos fau far rintrar tant de moneda per èsser segurs de poder gardar nòstre locau. Es un enjòc de gardar aquel otís indispensable qu’avèm creat. Es un local pron polit. Nos permet d’aculhir d’artistas, de concèrts e d’obradors que se tenon aquí cada jorn.

 

LS — Capitatz a tenir los objectius ?

MC — Aquò va segon lei mes. L’estiu es un pauc complicat que i a pas grand monde. Agrada mai ai gents d’anar a la plaja (rire) ! L’activitat es doncas mendra. Siam a trabalhar sus un projècte de pichòts festivaus occitans a Marselha que se debanarián entre lo mes de mai e de junh. Nos anam tanben virar cap a d’accions « patrimonialas ». L’objectiu es de prepausar regularament de visitas istoricas de quartiers e de la vila, per diversificar lei mejans de finançament.

 

ENTREVISTA CLAMENÇ PECH

 

Inf. : http://forumdoc.orghttp://www.ostau.net 

Bastir una comunicacion eficaça per lo fòrum d'òc

Lo congrès annuau dau collectiu d'associacions occitanistas e felibrencas de Provença se debanarà aqueste dissabte 18 de març a Pertús (84). La tòca es de contribuir ai reflexions actualas e questionar la plaça de la lenga e de la cultura nostrei dins un contèxte actuau pas fòrça favorable. Lo tèma chausit es « bastir una comunicacion eficaça per lo fòrum d'òc ». La jornada serà inaugurada per l'intervencion dau president dau Fòrum, lo felibre Guy Revest. Lei debats seràn virats devèrs la comunicacion, « una prioritat » segon leis organizators. Après un estat dei luecs de la promocion de la lenga a Pertús, Renaud Savy (de l'agéncia Komgourou) prepausarà de conselhs per utilizar mielhs leis otís de la comunicacion numerica. Mireille Benedetti, cònse-adjoncha de La Ciutat, conselhèra regionala e presidenta de l'Agéncia Regionala per l'Environament, asajarà de respondre au besonh de dinamizar lei ressorças dau Fòrum « per un messatge comun ».

Lei tres comissions dau Forum d'Òc s'acamparàn de 15 o 30 a 16 o 30, per menar de debats sus lo desvolopament duradís, lei poders locaus, la comunicacion, l'ensenhament e la formacion. Lei trabalhs en comission seràn restituits e discutits en public. Matieu Casanova, baile de la comission Cultura e Comunicacion dau Fòrum, presentarà enfin lei chausidas fachas en matèria de comunicacion per lo Fòrum, un objectiu essenciau d'aquela passa en Provença.

Inf. : Ostau de la cultura e deis associacions, 167 carriera Resini, 84120 Pertús / Corric —This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it./ Tel. — 06 84 73 67 65 / Site — forumdoc.org

Subscribe to this RSS feed

La Setmana

  • L'edicion papèr
  • L'edicion 100 % Numerica

Descobrir las auhèrtas

 

Plumalhon

Plumalhon es un magazine pel 8-12 ans. Prepausa cada mes dos reportatges sus de tèmas d'actualitat, sus de países, d'animals... Prepausa tanben de BD, de jòcs e 

+

Capture decran 2017 11 28 a 11.48.12

Papagai

Papagai es la revista occitana dels pichonèls. Prepausa cada mes doas istòrias, de jòcs, una pagina de vocabulari e un dorsièr en rapòrt amb un dels dos 

+