Uei : 21/07/2018

Bicicletada 2017 : Pichòt jornau sòci d'una escorreguda pas com leis autrei

« Dis Aups al Pirenèus », una autra version informulada d'un viatge interior qu'es de còmpte (Partida 1)

Anatz comprendre perqué un jorn encambatz vòstra bicicleta per vos provar - inconscientament ? - que lo Monde es a vòstra pòrta. E que podètz anar a son rescòntre sus una maquina que fa mens de dètz quilòs, ai manetas corbas, l’esquina plegada, ambé de desvolopaments dei dos platèus que vos fan tressusar una jornada de lònga e gonflar lei quadricèps qu’es pas de dire… e mai sentir lei ginolhs qu’aviatz oblidats ? Per provar que siatz sempre viu e que la jovença es a reverdir sensa relambi ? Bensai una escomessa inutila ? Mai quenta plus bèla escomessa d’aquela mena en país occitan, vos asseguri !

Tenir l’escomessa entre Arièja, Comengés, Coserans, Biarn, Bigòrra

L’aventura pirenenca l’aviá ja temptada en julhet de 1998, tre la retirada entamenada per dire que se claviá una temporada rotinaira d’ensenhament de quasi quaranta ans. Fau dire per comprendre la seguida que l’òme (siáu obligat d’ anar dintre de personatges que costejan la persona dau narator) aviá sempre escaladat montanhas glaçadas, varapat dins leis Aups, seguit de tieras d’estatgis montanhards ponchuts. Mai quòra lei tendinitas avián arrengueirat de ponchonadas agudas dins leis espatlas, l’adieu a la montanha pitonada èra venguda fin finala. L’aviá pas empachat de faire dos còps de lònga lo Mont Blanc ambé sa filha, a l’ora que lo refugi Valòt èra ja a s’escrancar sus lo conglaç e la rimaia, pausat de bescaire sus l’agulha dau « Gostaron », avans-guàrdia de la pojada dau crestenc finau. Per marchar, anava pron ben. Lo temps aviá decidit la reconversion e a cinquanta ans s’èra mes au velò.

E dau Venturi a la Boneta, de Vars a la Magdalena, de la Crotz de Ferre a Coni, a la Lombarda, de l’Isoard a l’Aup d’Uez, aviá frairejat amb aquelei noms que cada ciclista coneis e espera un jorn cavaucar. Li mancava l’aventura pirenenca. La travessada dei Pirenèus en 1998, l’aviá facha, solitari, partent de Rivas Autas fins a Dacs, au confinh dau País Basc, de jornadas de uechanta-cinc a cent cinquanta quilometres per jorn en cinc jorns, tres a quatre còls a la jornada, a rebós dau « Torn de França » que passava per lei pòrts pirenencs qu’estructuran aquela barralha de montanhas redobtadas dei correires professionaus. De remembranças ? Li sobrava subretot lo rescòntre d’un apicultor e de son paire dins l’ascencion dau Solor que lo convidèron per manjar una trocha dei bolets. Pereu una pojada dau Tormalet dins la granhòta e la nèu que flocava au mes de julhet, una davalada glaçada avans la nuech vèrs Luz sant Sauvaire, banhat e transit coma jamai… Aquela annada la bonaça èra pesqui pas de sason, faliá s’entraucar entre chavanas e ulhauç petarrants Cada an, partiá en setembre ambé de collègas per leis Aups miegjornalas. Mai lei Pirenèus estavan totjorn dins sa memòria un eveniment a despart. Aquesta annada de 2017, siá dètz-e-nòu ans puei, l’escomessa èra mai aquí, faliá tornar trobar lo País pirenenc, sei montanhas e ascencions famosas. Un aire congostós de libertat que trobatz pas dins baissas e plans. Passariá o pas ? Vos fau dire pasmens, se donar de vam ambé l’atge es pas tot. Una corsa d’aquela mena se fa ambé lo nivèu qu’avètz daverat de setmanas e de mes d’entraïnaments mai o mens seguits. Siatz pas un professionau e la vòlha vèn de quora en quora, mai enfin, la resulta dau tèst èra aquí : dau temps que lei campions vos montan un còl a trenta quilometre ora de mejana, siátz ben content quora montatz a l’entorn de dètz quilometres ora e encara. E per servar forma, es melhor de pedalejar de cotria. Adonc siguèt ambé la filha valenta, una esportiva de tria, qu’a partit aquesta fes d’aquí a l’aventura. Era totjorn davans eu e l’esperava au pòrt, la veitura escoba seguissiá ambé la frema. Una entrepresa familiala per s’immergir dins l’aventura, qué ! Urosament, dei secors n’aguèron jamai de besonh, franc un cambiament de cadena a Luchon e un crebament per lo velò de la filha dins la montada dau Tormalet que siguèt lèu adobat.

Gérard Tautil

  • Publicat dens Sport
Subscribe to this RSS feed

La Setmana

  • L'edicion papèr
  • L'edicion 100 % Numerica

Descobrir las auhèrtas

 

Plumalhon

Plumalhon es un magazine pel 8-12 ans. Prepausa cada mes dos reportatges sus de tèmas d'actualitat, sus de países, d'animals... Prepausa tanben de BD, de jòcs e 

+

Capture decran 2017 11 28 a 11.48.12

Papagai

Papagai es la revista occitana dels pichonèls.
Prepausa cada mes istòrias, jòcs, una pagina de vocabulari e un dorsièr 

+