Uei : 14/11/2018

Lo Bon Son : Caupit com ne's pòt pas mei !

B’ei cargat aqueste començar d’annada musicau ! Nautats de pertot, que n’i a per tots los gosts ! E quan ne’ns concentraram pas sonque sus l’actualitat francesa, qu’ei tot parièr, que desbòrda ! Dominique A, Feu!chatterton, Juliette, Bénabar, Françoise Hardy, Grand Corps Malade, Arthur H e un hèish enqüèra, qu’an tots causit la medisha tempsada entà har paréisher las lors darrèras creacions... Entà çò de mei bon e de mei maishant ! Petita virada, objectiva per segur, de l’actualitat deu moment.

Dominique A – Toute latitude

Tres ans après Eleor, Dominique A que se’n torna, e com de costuma, lo resultat qu’ei meravilhós. Dab aqueth « Toute latitude » que s’i escad un còp mei a suspréner l’auditor, quan serà avisat e acostumat (onzau àlbum despuish 1992), dab ua ruptura sonòra. La votz ne cambia pas hèra, vertat, mes las sonoritats n’an pas arren a véder dab la darrèra produccion deu cantaire. Be son luenh los adobaments orquestraus d’Eleor ! Se cau comparar dab quauquarren de conegut au dehens de la soa discografia, lo resultat qu’evocarà meilèu 2009 e l’àlbum La Musique : que’s manejan las ritmicas electronicas, e que s’estruçan las guitarras e las còrdas. Aquiu totun, los tèxtes que son mei virats cap a l’enfança, a la natura e a l’intime. Un disc pregond e brut a l’encòp, qui demandarà probable mei d’ua escota tà’n pagerar l’estenuda. E taus ahuecats de còrdas e de leugèr, drin de paciéncia, un dusau àlbum que pareisherà lo 7 d’octobre qui vien, « La fragilité » qui serà lo penent acostic d’aqueras temporas creativas de Dominique A.

Inf. : Dominique A - Toute latitude Labèl : Cinq7 / Wagram Data de sortida : 9 de març de 2018

p14 dominiquea

Bénabar - Feu de joie

Au començar de las annadas 2000, que parlavan d’un navèth empont francés. Ua andada vertadèra dab ua pièla d’artistas prometedís : Camille, Sanseverino, Cali, Vincent Delerm, Jeanne Cherhal, Benjamin Biolay e donc tanben, Bénabar. E tà díser la vertat, los compliments n’èran pas usurpats, tant la màger part e muishavan un talent vertadèr entà escríver cançons. Mes com sovent, lo succès, per tant meritat que sia, que’s hè seguir lo feniantèr, e uei lo dia, quauques uns d’aquera generacion que’s dèishan anar au pigrèr lo mei lèd. E Benabar que n’ei un bèth tròç. Bon, lo son darrèr disc « Le début de la suite », n’ei pas enqüèra sortit, e que poderà profieitar deu benefici deu dobte dinc au 30 març, mes totun, a l’escota deu prumèr estrèit, aperat « Feu de joie », quin poderem esperar qué que sia de positiu ? E de faiçon generau, perqué esperar ? Despuish lo plan nomat « Les risques du métier » qu’ac cau díser, Bénabar qu’encadena las produccions aisidas e insipidas, a quilomètres de la qualitat de las soas prumèras creacions. E qu’ei çò qui hè dòu, e qu’ei tanben per’mor d’açò qu’a cada navèth àlbum, l’espèr que se’n torna : Que’s coneish qu’ei talentuós lo tipe ! Mes atau, per quauquas rasons esconudas mes qu’òm sap totun, que s’estima mei deishar lo pilòt automatic qu’escríver cançons de qualitat. Lo simplèr de « Feu de joie » qu’ac muisha plan, dab son arrepic ridicule e las soas paraulas pepiòtas. Triste gaspilhatge.

Inf. : Bénabar-Le début de la suite Labèl : Sony Music. Data de sortida : 30 de març de 2018.

p14 benabar

Camille - Les Loups

Lo darrèr àlbum de Camille « Ouï » que sortí en junh de 2017. Qu’estó un bèth succès, critic com popular. Un disc de qualitat, sensoriau, ritmic, on se mesclan au mei har percussions, cantas e danças. Uei lo dia totun, sia nau mes après la campanha de promocion, la cantaira que se’n torna au còr de l’actualitat, perm’or d’ua cançon en particular, gessida d’aqueth disc : « Les loups ». Despuish quauques dias en efèit, que s’espandeish sus internet lo devís d’un cèrt Yvon Guilcher. Ensenhaire, cercaire e musicaire, especialista de las musicas e danças tradicionaus, qu’arcasta a Camille lo panatòri de la soa cançon « Je mène les Loups ». Vaduda « Les loups », l’interpretacion de Camille qu’ei un moment hòrt deu son darrèr espectacle, quan hè pujar sus l’empont los espectators entà dançar çò que d’uns apèran adara « la borrèia de Camille » (©Captura Youtube, a Terres du Son). Ua situacion frustranta per l’autor, qui demanda reparacion a la soa mòda : la mencion deu son nom de creator, l’adobament d’ua nòta qu’estima faussa a la fin de l’arrepic, e tanben l’arrespècte de la dança de la borrèia, escarnida segon eth per Camille. Que parla de « mesprètz de la borgesia per çò qui ei de la cultura populara ». Lo debat qu’ei aviat un còp mei, que hasè temps... Se òm pòt trobar elegant de non pas emparà’s suu potenciau comerciau de l’ahar (Yvon Guilcher ne demanda pas nat sòus), arcastar la qualitat d’interpretacion que pareish totun hòrt subjectiu, sustot per quauqu’un qui, probable, e costeja los emponts folk/trad. Lo mesprètz deu sapient cap a l’aprenedís n’ei pas luenh. Un pertot, pelòta au centre ! La cultura populara qu’ei arrecaptada, adobada e manejada de tostemps, e un tròç non protegit legaument (e shens dobte de qualitat) qu’ei hòrt expausat ! Shens considerar l’intencion vertadèra de Camille, òm pòt totun regaudí’s de véder ua dança populara... popularizada. E çò d’aute non deveré pas vàder public.

Joan-Nadau Commères

p14 camille

Subscribe to this RSS feed

La Setmana

  • L'edicion papèr
  • L'edicion 100 % Numerica

Descobrir las auhèrtas

 

Plumalhon

Plumalhon es un magazine pel 8-12 ans. Prepausa cada mes dos reportatges sus de tèmas d'actualitat, sus de países, d'animals... Prepausa tanben de BD, de jòcs e 

+

Capture decran 2017 11 28 a 11.48.12

Papagai

Papagai es la revista occitana dels pichonèls.
Prepausa cada mes istòrias, jòcs, una pagina de vocabulari e un dorsièr 

+