Uei : 11/12/2017

A l'encontre deus occitans de París

Lo Club Occitan de Noisy-le-Grand a París, qu’estó creat en 1977. Après està’s adromit pendent las annadas 80, que’s desvelhè en 90. Hasent partida de las associacions mei vielhas de la capitala, qu’estó creada a l’origina per pairs d’escolans mercés au Patrici Roques.

Patrici Roques qu’estó professor d’occitan au licèu public Flora Tristan de Noisy-le-Grand, pendent 35 ans. Que balhava cors tà l’opcion facultativa deu bachelierat. L’opcion que s’arrestè en 2012, quan lo sénher Roques partí a la retirada. Qu’èra lo darrèr cors balhat dens lo segondari dens la region. Lo Club occitan que s’installè dens la MPT (maison tà tots) deu Champy, au còr d’un barri « sensible ». Uei lo dia, lo Club qu’a evolucionat, n’a pas sonque pairs d’escolans com membres. Que son un vintenat, monde fidèus qui vienen d’Occitània sancèra : de Gasconha, d’Avairon atau com de Provença. Cada 3 mes, lo Club que publica lo bulletin « La Beluga ». Que son ueit paginas dab un agenda mensuau sus las activitats deu Club, articles sus l’actualitat en Occitània e sus las nautats deu costat de las associacions amigas deu Club. Lo Bulletin que s’acaba per drin de literatura, dens lo darrèr numèro, « Ont ès, Tanta Alinda ? », un conde de Liliane Zand (Aper’Òc). Patrici Roques qu’ei president despuish 1990. Que vien de la region tolosana. Pendent la soa enfança qu’entenó la lenga per las arruas de la vila ròsa e dens los mercats on lo miava lo pairbon, originari deu Lauragués. Aqueste li aprenó lo lengadocian « centrau ». Patrici que demorè dens un banh lingüistic multiple, que tornè trobar dab la descobèrta de l’occitanisme… a Lion en 1968 ! Puish qu’arribè tà París. L’òmi que ns’a presentat l’associacion atau com lo hialat d’entitats occitanas dens la capitala francesa.

Capture decran 2017 11 30 a 16.47.34

La Setmana — Qui son los membres deu Club Occitan de Noisy-le-Grand ?
Patrici Roques — Nosautres sèm « panoccitans », venèm d’en pertot. Son de monde que venon d’Occitània tota. A mai, avèm la particularitat de reçaupre de personas que venon pas unicament de la nòstra comuna mas tanben de l’èst parisenc e de París intra muros. I a de monde conegut coma Claudi Simiat que sortirà lèu un novèl libre o encara Guy Matthieu, poèta provençal que viu sus París e que nos ven veire de temps en quora. I a doas personas que son perfèitament bilingüas. Las autras an la lenga dins l’aurelha e l’aprenon amb nosautres. Nos basam sus l’occitan dit « estandard » per que cadun se comprenga. Nos cal trobar un tipe de lenga mejana, e es un debat pr’amor i a los que parlan l’occitan de lor canton e los parisencs qu’aprenon un autre occitan. Al Club, cadun parla son parlar d’origina e nos comprenèm totes fòrça plan. Los corses se fan en lengadocian « estandard », coma lo bulletin mas publicam tanben de tèxtes en provençal, en gascon, etc.

LS — Quaus son las activitats perpausadas peu Club ?
PR — Cada 15 jorns, fasèm çò qu’apelam un cors d’occitan. En fait, es un cors ont escambiam. Trabalham puslèu sul tèma de la musica e sus de tèxtes, solide. Nòstre interès es la convivéncia. I a de monde que vòlon venir pr’amor vòlon tornar un pauc al país. Es venguda una necessitat de portar la pròva de l’emplec de la lenga dins la region, dins la mira de restablir benlèu un cors (dins un licèu per exemple) dins l’èst parisenc. Volèm portar la pròva de la preséncia activa de la lenga e de la cultura occitanas dins la « talvera » de l’Isla-de-França ont es lenga d’usatge, amb los drets correspondents, coma per exemple l’ensenhament de la lenga. I a totjorn de problèmas amb la convencion amb los rectorats. Dins los tèxtes es escrit que [la lenga] serà ensenhada dins las regions ont la lei es en usatge [es la lei Fillon, NDR]. Nos cal provar que dins las tres acadèmias de la region parisenca, la lenga es una lenga d’usatge. Per nosautres, es important de provar que la lenga occitana es una lenga de França e pas unicament d’una region. I a una autra rason per la quala contunham d’existir amb lo Club. Una enquèsta a mostrat que la majoritat dels jovents dins la region parisenca vòlon anar en Occitània (en Provença o en Lengadòc) o en Bretanha dins las annadas que venon. Se parla d’un exòdi urban. Es una realitat dont degun ne parla. Cal preparar lo monde e los cal informar. Coma disiá un amic : « Cal aprendre al monde que i d’autras lengas en França, d’autras culturas ». Aicí, son pas assabentats que quand arriban a Tolosa, Pau o Bordèu i a una autra cultura que non pas la que veson sus TF1. Recentament, un jove Portugués nos a rejonch al Club. S’interèssa a la lenga per cuorisitat. Es una de las rasons per las qualas cal contunhar d’èsser presents dins la region parisenca.

LS — Avetz relacions dab d’autas associacions occitanas dens la capitala ?
PR — Lo Club occitan de Noisy-le-Grand a de relacions coralas amb las autras associacions de la region d’Isla-de-França. Entre autres l’Aper’òc de París-ciutat, los Amics de la Lenga d’òc (la seccion parisenca del Felibrige), atal coma los Miègjornals de Sceaux (Hauts-de-Seine) e lo CREO-La Talvera. Cada an, las associacions occitanas de la capitala s’amassan per la dictada occitana al mes de genièr e per d’autras accions comunas. Avèm de bonas relacions amb los Bretons de Noisy-le-Grand, tanben !

Inf. : Club Occitan Noisy-le-Grand, 30 arrua Du Clos, 93160 Noisy-le-Grand Tel. : 08 92 97 63 74 Mèl : This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Los 40 ans del Cercle Occitan de Narbona

Divendres 10 de novembre, lo Cercle Occitan de Narbona festejava sos 40 ans d'existéncia a la sala des Foudres del Castèl de Montplaisir.

A 14 oras, los primièrs arribats prenián coneissença de l'interessanta mòstra « Occitan Occitanie », prestada pels archius departamentals e fasián lors crompas al taulièr del Cercle e lo d'Estevan, tornejaire sus fust.

Lo contaire Pèire Thouy (Fòto) comentèt amb passion sa video « Castanhièr mon amic » davant un public atencionat, quand Annia e Lucian « bolegavan las castanhas ».

Capture decran 2017 11 13 a 15.13.42

Alain Carbonnel (Fòto) mercegèt calorosament los presidents del Cercle Occitan de Narbona que se succediguèron abans el, dempuèi 1977, per far evoluir l'associacion atal com los nombrós benevòles qu'an consacrat fòrça temps e portat lor saber per ensenhar la lenga e la cultura occitanas. Transmission, aprendissatge, mas tanben difusion d'òbras d'escrivans, d'artistas…

Capture decran 2017 11 13 a 15.15.06

Ua « saqueta » foguèt animada per Richard Cathala de Ràdio Lengad'Òc, constituida de plats saborós e variats.

Lo cantaire occitan Philippe Vialard acompanhat de sos musicaires, interpretèt de cançons tradiconalas occitanas e composicions dels sos darrièrs albums e de son album a venir al mes de decembre, « Camin ».

Capture decran 2017 11 13 a 15.15.42

Inf. : www.cercle-occitan-narbona.fr — Fòtos ©Cercle Occitan de Narbona

  • Publicat dens Culture

L'IEO lança una crida a donacion

L'Institut d'Estudis Occitans lança una crida a donacion. Foguèt assabentat al mes d'octòbre que tocariá la mitat solament de sa subvencion per 2017, balhada per l'Ofici Public de la Lenga Occitana. En mai d'aquela baissa, s'ajusta las incertituds dels engatjaments de la Region Auvèrnhe-Ròse Aups. « Estent aquela situacion, l'IEO pòt pas faire autrament que de chamar en totei de sostenir, un còp de mai, l'associacion e sei tòcas, permetre son foncionament e organizar sa preséncia e seis accions per l'annada 2018 », ce escrivon dins lo comunicat signat pel President de l'Institut, Pèire Brechet.

Se volètz ajudar l'IEO, podètz mandar vòstre don a l'associacion per chèc al sèti Institut d'Estudis Occitans, 11, carrièra Malcosinat — 31000 Tolosa. O telecargar lo bulletin de don aicí.

Inf. : Site www.ieo-oc.org

« Catastròfa o oportunitat ? »

Los CAE an desaparegut e lo mitan occitan es en crisi. Vertat que l’anóncia foguèt subta e qu’es una catastròfa per un malhum que repausa mai que mai sus l’associatiu. Mas almens, nos podèm dire que n’avèm profitat d’a fons e fins al cap. Se podiá devinhar dempuèi d’annadas, vista la baissa generalizada de las subvencions, que los emplecs ajudats anavan desaparéisser. Nos a pas empachats, fins al darrièr moment, de far coma se la font s’anava pas jamai tarir, sens pas jamai pensar a de solucions de recambi. Uèi, es benlèu lo moment d’o far. Soscar a ua autre biais de far que lo de la precarizacion dels salariats, la fugida de las competéncias e la « diletantizacion » del sector professional occitan. Perque fins ara, la competéncia principala demandada per èstre ATSEM dins una escòla immersiva – es pas qu’un exemple demest d’autres – èra pas de parlar la lenga o de saber s’ocupar de mainatges, èra d’èstre eligible al CAE.

Perqué fins ara una persona motivada, competenta, qu’aviá mestrejat sas missions e lo foncionament de son estructura, èra sistematicament remandada al cap de dos ans, qual que siá lo profièit que la lenga e la cultura tiravan de son professionalisme. Benlèu qu’en mai d’una catastròfa, aquela crisi pòt èstre una oportunitat. La de professionalizar enfin lo sector de l’occitan. Solide se cal curar lo cap. Cercar d’alternativas. Acceptar d’embauchar una persona competenta e formada en CDI puslèu que quatre començaires en CAE. Imaginar de mutualizar un comptable professional a 35 h entre doas estructuras puslèu que d’aver lo sieu pròpi, mal format, 25 h per setmana. E en plaça de bramar per demandar lo tornar d’un contracte precari que tornarà pas, poiriam exigir de moneda per bastir un mitan occitan amb un naut nivèl de competéncia, respectuós de sos salariats e que seriá pas a la mercé de la mendra baissa de subvencionament.

MARC AMAL

  • Publicat dens Éditos
Subscribe to this RSS feed

La Setmana

  • L'edicion papèr
  • L'edicion 100 % Numerica

Descobrir las auhèrtas

 
Capture decran 2017 11 28 a 11.48.12

Papagai

Papagai es la revista occitana dels pichonèls. Prepausa cada mes doas istòrias, de jòcs, una pagina de vocabulari e un dorsièr en rapòrt amb un dels dos 

+