Uei : 18/11/2018

La Beluga « Tatoatge »

Dempuèi d’annadas, cada còp que rescontri Guilhèm, mon vesin : « Ne’n pòdi pas pus ! Escambi solament amb mon ordenador, ma tauleta e mon esmartfòn. Aimi pas legir. Sabi pas cantar. Sabi pas dançar. Espatarrat dins mon canapè espinchi lo fenestron matin e ser. De temps en temps escoti de musica, aimariá jogar de guitarra ! Parli pas a degús, degús me parla pas ! M’aimi pas ! Existissi pas ! M’engarçi ! Figura-te qu’aqueste estiu per passar temps volguèri anar a la mar. Dempuèi jovenet i èri pas tornat. Picar un cabús. Es aquí que nud, tot nud quora m’agachèri, me trobèri blanc, mai blanc que blanc, a costejar un clapàs de rabinadas e rabinats. E comprenguèri perqué aviái pas d’amiga. Cossí s’amistonar amb un blanc, un blanc de blanc, un enveirent ? Cossí s’enamorar d’un pas degús, d’un pas res ? Aquí aguèri la responsa al mal èsser que rosegava ma non-vida dempuèi d’annadas. « Vali pas res ! Res de res ! Je ne vaux rien ! Rien de rien ! » Mon vesin valiá pas res ! Notatz qu’estimi mai un val pas res puslèu qu’un tipe que vòl petar mai naut que son cuol !

Aqueste an, quora sovetèri la bona annada al Guilhèm ; e sovetar la bona annada a un val pas res, o afortissi, es quicòm ; m’esperavi un còp de mai a escotar sas geremiadas. Nani ! M’aculhiguèt contenton, gaujós : « Me soi fach tatoar lo Jo-ni sul pitre, la Sil-via Vai- t’en sus l’esquina, la Macdò- Na sul braç drech, lo Micha-el Jaç-son sul braç senèstre, lo Supra-non lo cantaire sus la cuèissa drecha e lo N’ai-mar lo jogaire de buta-bala sus la cuèissa senèstra. E tatoar sus cada det una nòta de musica. Sul guinhaire de la man drecha una “ dò ”, sul major una “ ré ”, pas lo peis !, sul pòrta-anèl la “ mi ”, pas Alexandra la comediana, non !, sul det pichon la “ fa ”. Sul lèca-plat de la man senèstra una “ sòl ” parli pas de la sòla, lo peis !, sul grand gusàs una “ la ”, sul pus grand que tu una “ si ” pas una rèssa !, sul pichòt nanet una “ dò ”. E sul det gròs drech un retrach pichòt de la Bar-bara e sul det gròs senèstre un retrach nanet del Braç-sens. Totas aquelas personas me pegan a la pèl. M’aimi e me sentissi encolorat, mirgalhat, me sentissi aimat ! En vida ! Bona annada car vesin ! » E ieu de li respondre : « Bona annada a tu tanben ! Mas, diga-me : vales totjorn pas res ? » « Lo tatoatge del Jo-ni m’a costat 20 000 euròs, lo tatoatge de la Sil-via Vai-t’en 10 000 euròs, lo de Macdò-Na 10 000 euròs, lo de Micha-el Jaç-son 10 000 euròs, lo de Supra-non 10 000 euròs, lo de N’ai-mar 10 000 euròs. La Bar-bara 10 000 euròs. Lo Braç-sens 10 000 euròs. E cal ajustar, 10 000 per las mans ! Se fau lo compte 100 000 euròs » E Guilhèm dins un risolet d’ajustar : « Ara que vali 100 000 euròs, vau ensajar de me vendre sus “ Le bon coin ! ” »

 

André Clamenç

Subscribe to this RSS feed

La Setmana

  • L'edicion papèr
  • L'edicion 100 % Numerica

Descobrir las auhèrtas

 

Plumalhon

Plumalhon es un magazine pel 8-12 ans. Prepausa cada mes dos reportatges sus de tèmas d'actualitat, sus de países, d'animals... Prepausa tanben de BD, de jòcs e 

+

Capture decran 2017 11 28 a 11.48.12

Papagai

Papagai es la revista occitana dels pichonèls.
Prepausa cada mes istòrias, jòcs, una pagina de vocabulari e un dorsièr 

+