Uei : 14/11/2018

« Los vièlhs ! »

Ieu qu’ai totjorn pensat qu’èri un aluserpit, ai sofèrt de ma manca de notorietat. Çaquelà, quand me’n vau passejar suls malhums socials, me sembla pas talament dificil de l’aver aquela notorietat. Recentament, los «  inventors » de #MeToo o de #BalanceTonPorc sul bresilhadís – lo Twitter francés – de servici an fach la Una dins totes los mèdia… e soi envejós de veire que, quitament s’an pas 100 % d’aprovacion, son estats liked per milions de followers. — A, l’engèni de la lenga francesa ! — e es pas partit per s’arrestar. Me’n saupèssi servir d’aqueles malhums, lançariái dins l’etèr quicòm suls vièlhs coma #TornatzLossòusLosVièlhs… non pas los vièlhs vièlhs, non pas los vièlhs plocs, mas los vièlhs babyboomers, los que nos an metut dins la panada ont nòstra societat se tròba ara. Aqueles paucvals, aqueles pelhards an viscut dins un monde del plen emplec o quasi ont se podiá far ribòta e jogar a la bèstia de las duas esquinas gràcias a l’invencion de la pilula e a l’abséncia del sida.

L’inflacion monetària e las aumentacions de salaris lor an permés de se constituar un patrimòni a rens non còsta, etc. E ara, aprofièchan de la retirada sens jamai èsser vergonhoses d’aver laissada una situacion economica catastrofica amb per consequéncia un caumatge massís, en cò dels joves en particular. Après tant d’annadas de fatalisme – «  Avèm tot ensajat » diguèt Tonton quand èra pas encara « Dieu » ! – e de daissa-córrer, se n’anava temps qu’un govèrn prenguèsse las bonas decisions (hmm, hmm), es a dire prene als retirats, jos la forma d’una taxa, qualques sòus per ajudar los joves que patisson per se ganhar la vida quand la se pòdon ganhar. De tota faiçon, un vièlh a pas cap de despensas qu’a ja tot e son pas qualques menudalhas – 30 € a 80 € per mes per un ensenhaire per exemple – que los va empachar de viure ! E coma disiá l’autre : « Anem, papè, lo prendràs pas dins lo trauc ! »

 

Andriu de Gavaudan

  • Publicat dens Éditos

« Los mots e lo baston »

Me permeti de vos recomendar de legir lo libre « Los mots e lo baston » de David Grosclaude. Es un libre que me sembla utille. Al punt ont ne sèm, amb un engatjament plan limitat de l’Estat (per èsser aimable...) e d’un sosten tanben plan limitat de la classa politica (per èsser aimable un 2nd còp), aquel libre, de mercès lo raconte de l’experiéncia personala de l’autor, insista sul fach que la question de las lengas es politica e non pas simplament culturala. A tanben lo meriti de far veire als occitanistas que l’accion que menam (o que deuriam menar) es plan mai qu’una question d’affèct, e que deu èsser organizada racionalament, tecnicament, en fargant los utisses institucionals que cal, coma l’OPLO per exemple; e que un còp en plaça, los cal butar per los adujar a far çò que devon far.

Ditz tanben que cal d’ambicion per la transmission de la lenga, e aver pas crenta de demandar tant coma los autres, sens complèxe, per tant d’obtener una politica publica... Explica enfin una causa simpla, es a dire que l’ accion per l’occitan deu marchar sus las doas cambas : institucionalizacion d’un costat, volontarisme e militantisme de l’autre. En gròs, « Los mots e lo baston » son aqui per ensajar de nos deresvelhar, e per tornar metre un pauc de colors a la revendicacion occitana... Lo libre es plan escrich, agradiu, sia en occitan-gascon de qualitat (de bon legir per tot occitanofòne) e tanben en francés, çò que pòt èsser plan utille per alfabetisar un elegit, o per explicar al vòstre vesin perque cal transmetre l’occitan... Còsta 12 €, çò qu’es pas car rapòrt a d’autres libres qu’avètz ja crompats, que valon pas tripeta, e que còstan lo doble.

Alan Rainal

Lo novèl numerò pareisserà divendres

Lo novèl numerò del jornal pareisserà aquel divendres. Al somari, la lenga asturiana sus la dralha de la cooficialitat, un zoom sul dispositiu « Que parli dab tu/Parlem amassa que pòrta la lenga occitana dins las maisons de retirada amb l'Ostau Bearnés, la situacion que viu l'anciana deputada au Parlament de Catalonha Mireia Boya, fòrça sostenguda pel mitan occitan. Lo retrach de La Setmana es consacrat al grop de polifonia femenina pirenenca, Daunas de Còr. Bona lectura 

Somari entièr

Somari de La Setmana n°1096

P2 — Lo corrièr dels legidors

P3 — Editorial d'Andriu de Gavaudan « Los vièlhs ! »

P4 — La Setmana internacionala « L'ÒNU fa una crida desesperada per la situacion dels refugiats palestinians a l'Orient Mejan »

P5 — Cronica ESPIAR « Victòria d'un pòble 50 ans a e tostemps presenta »

P6 — Actualitat en bracas

P7 a 9 — La lenga asturiana sus la dralha de la cooficialitat

P10 — Zoom de La Setmana « Que parli dab tu / Parlem amassa, que pòrta la lenga occitana dens las maisons de retirada »

P11 — Actualitat en bracas

P12 — Zoom de La Setmana « Mireia Boya : “ La defensa deu dret d'autodeterminacion deus pòbles n'ei pas un delicte ” »

P13 — Expressions occitanas : « Encontre improbable » per Sèrgi Javalogès, parucion, punt de lenga e express'òc (en aliança dab Lo Congrès permanent de la lenga occitana)

P14 — Cronica Viva la lenga locala « Lo galhego a un jorn annal de letras »

P15 — Agenda cultural

P16 — Pertrèit de la setmana « Daunas de còr e la polifonia sacrada pirenenca » 

S'abonar a La Setmana

  • Publicat dens Culture
Subscribe to this RSS feed

La Setmana

  • L'edicion papèr
  • L'edicion 100 % Numerica

Descobrir las auhèrtas

 

Plumalhon

Plumalhon es un magazine pel 8-12 ans. Prepausa cada mes dos reportatges sus de tèmas d'actualitat, sus de países, d'animals... Prepausa tanben de BD, de jòcs e 

+

Capture decran 2017 11 28 a 11.48.12

Papagai

Papagai es la revista occitana dels pichonèls.
Prepausa cada mes istòrias, jòcs, una pagina de vocabulari e un dorsièr 

+