Uei : 19/09/2017

Ràdio Occitanie Première

L’ancian animator, Guillaume Gratiolet e l’ancian tecnician de la matinala « Good Morning Occitània » difusada sus las ondas de Ràdio País e Ràdio Occitània pendent dus ans (2013 -2014), Alexandre Chiavassa, que tornan dab la creacion d’ua navèra webradio, aperada « Occitanie Première ». La ràdio que harà lo son gran lançament a la debuta d’octobre. Peu moment, qu’ei en fasa de tèst. Sonque tres emissions viran sus las ondas aquestas darrèras setmanas, « Cap e cap » presentada peu president de la ràdio Jacques Lavergne, « Les caprices d’Irène » o enqüèra « Traversée ».

  • Escriut per

Bal Brotto-Lopez : la (bona) crisi d'adolescéncia

Fa ara quinze ans que lo duò format per Cyrille Brotto e Guillaume López se passeja pels emponts del monde tot. Per aquel aniversari, faràn de concèrts e un album amb l’Armonia municipala de Tornafuèlha (Garona-nauta).

Es en tota simplicitat qu’aquel duò, ara fòrça presat pel mitan del trad’, del fòlc e de la cançon a crebat l’uòu. Se debanèt lo 28 de mai de 2002 dins l’encastre del festenal Autan d’Òc, dins lo barri del pont de las Domaisèlas a Tolosa. Dempuèi, los dos musicians acaban pas de nos far partejar lor exploracion del repertòri tradicional... En fait, ne nos prepausan una extension larga en lo mesclant amb d’influéncias vesinas o alunhadas (geograficament) mas totjorn pròchas (musicalament). Faguèron tanben un bon nombre de composicions que se passejan plan dins las aurelhas coma suls emponts. Passèron per Occitània (segur) mas tanben pel nòrd de França, Belgica, Itàlia, Olanda, Espanha, Portugal, Estats-Units o encara Ucraïna. De faiçon logica, es en musica que los dos collègas celebraràn aqueles quinze ans amb la complicitat de l’Armonia municipala de Tornafuèlha (Garona-nauta).

Entervista Julian Cabarry — Eva Cassagnet : « qu'ei com ua cabana taus grans ! »

Los ensenhaires Julian Cabarry e Eva Cassagnet qu'an apitat ua iorta suu lor terrenh suu canton d'Arzac, en Bearn. (LS) 

Que cau pujar cap au nòrd-oèst deu Bearn. Enter Vic Bilh e Seuvestre, la comuna rurau de Vinhas que s'espandeish. Après ua passejada peus camins vicinaus de la comuna, que cau enqüèra pujar drin dens las sèrras. N'èm pas dens un paisatge d'estepas batut peu vent, ne crotzam pas briga cavalèrs mongòus, turcmèns o afganés... Mes totun, ua iorta qu'ei plantada aquiu, au miei deu campèstre bearnés, còsta un mobil-home.

Que vedetz aquera pòrta d'entrada decorada a la mòda mongòla. Julian Cabarry e Eva Cassagnet que vs'arcuelhen en vos raperar que cau baishar lo cap. Aqueth parelh d'ensenhaires n'a pas causit aqueth tipe d'abitat per conviccion ecologista. Que'u an causit tà poder víver suu lor terrenh en esperar de poder bastir ua casa classica en dur. L'argument economic qu'a tanben pesat dens la balança puish que, compte tengut de la superficia redusida de la iorta e de la soa abséncia de racordament a quauque hialat que sia (aiga, electricitat, gas, etc.), ne pagan pas nat impòst.

Entervista de Vanik Berberian « Los maires que vòlen guarantidas »

Lo 22 de març qui arriba, l’Associacion deus Maires de França (AMF) que receberà l’ensemble deus candidats a la presidenciau entà qu’aquestes s’engatgen sus las orientacions e los principis defenuts per l’associacion. L’AMF qu’espèra deus candidats un ahortiment de las libertats locaus, ua hidança en los projèctes portats peus mairs e las equipas municipaus e ua « credença en l’aviéner de la comuna ».

L’associacion que creè un manifèste dab un quinzenat d’engatjaments esperats deus candidats a la presidenciau. En mei deus engatjaments, que hica en valor quate grans principis, dont ua plaça hòrta tà las comunas « qui respècta lo principi constitucionau de libra administracion de las collectivitats ». Que demanda que l’Estat reconega las collectivitats locaus com « partenàrias vertadèras ». André Laignel, purmèr vice-president de l’AMF que declarè d’aulhors au jornau La Tribune : « N’èm pas auxiliars de l’Estat, shens las collectivitats n’i auré pas nada politica deu lotjament, pas nada politica sociau ».

Pendent aqueth encontre, l’AMF que reclamarà un « Pacte financèr » entà poder aver ua guarantida d’ua estabilitat au nivèu de las ressorças e de las cargas de las comunas e intercomunalitats sus la durada de la mandatura. Enter 2014 e 2017, la dotacion a las collectivitats locaus qu’estó redusida de 11,5 miliards d’euros.

Entervista Amic Bedel : « Un biais de pensar diferent […] amb l'exigéncia de qualitat de produccion comparabla a la dels productors bèls »

Amic Bedel qu'ei realizator e creator de Piget Films. Lo roergat que co-fondè en 2010 lo collectiu Dètz, un grop creatiu de professionaus de l'audiovisuau occitanofònes. Qu'utiliza la lenga nosta dens las soas produccions. Que'ns digó mei sus las rasons qui'u possèn a crear la soa societat de produccion e sus la soa actualitat cinematografica.

La Setmana — Quin vos ei vienuda l’idea de crear Piget Prod ?
Amic Bedel — Al començament de las annadas 2000 èri un jove realizator e aviái enveja de crear de programas en occitan en co-produccion per la television. Lo Benaset Roux m’encoratgèt plan, e tanben la còla de Viure al Pais, ont trabalhavi coma redactor, ambe Clamenç Alet. Ambe mon amic Cédric Viala de Mauresca realizèri a l’ostal, lo pilòte de la seria « Camina ». Anguèri veire la direccion dels programas de France 3 a Tolosa, agachèron mon projècte e me diguèron òc ! Aquí èra plan partit ! Mas quand faguèri lo torn dels ostals de produccion de Tolosa ambe mos pilòtes, degun volguèt pas prendre lo risque d’ensajar de finançar un programa en occitan. Degun. Alara, montèrem Piget coma societat de produccion. Aviái 25 ans e aital faguèri la seria Camina, ambe Piget, per Viure al Pais. Après aquò contunhèrem de desvolopar de filmes en occitan, coma BAL, de corts metratges coma La Fugida, o la seria Còp d’Ala, escricha per Pèire Brun.

LS — E volèvatz desemposcar l’imatge que lo gran public a de la cultura e de la lenga nostas ?
AB — Conéisser la posicion de minorizat aquò’s una bona causa. Èstre mespresat es pas plan agradiu. Ai totjorn agut enveja de fabricar programas de tota mena, documentaris, clips, ficcions, en lenga nòstra... amb un biais de pensar diferent de çò que se vesiá dins los mèdias gròsses, mas amb l’exigéncia de qualitat de produccion comparabla a la dels productors bèls.

LS — Qu’avetz produsit « Paisans de Roergue ». Çò qui vos a sedusit dens aquera aventura ?
AB — Es una aventura parallèla als projèctes creatius de Piget Films o a mon trabalh de realizator. Paisans de Roergue es lo rescontre amb Paulette e André Andrieu, de monde que plan modestament filmèron lo monde paisan dins lor familha de Roergue dins las annadas 60. Filmèron per eles, per ne gardar un sovenir, mas faguèron aquò amb una aplicacion tala, que lor òbra es una òbra de cineastas. Aquò fa que, en editant aquela òbra, comentada en totalitat en occitan per André Andrieu, aquò dona una brava contribucion al - magre- fons cinematografic occitan, e ne sèm plan contents. Es una òbra « patrimoniala », filmada a mièg camin dins lo temps entre Farrebique e Biquefarre de Georges Rouquier, que fa veire la vida paisana sens cap de nostalgia. Pòt donar d’idèas per questionar nòstra evolucion e nòstre biais de viure actual.

LS — Ce sembla qu’i agi mei anar mei de proposicions de scenari (occitans) mes pas pro de productors e de realizators tà lançar projèctes. Quin explicatz aquesta situacion ? Çò que cranhen ?
AB — La produccion audiovisuala classica en França, aquò se passa mai que mai a Paris. I a de monde que se ganhan plan la vida en fasent de programas mai o mens low-cost e mai o mens aganta-colhons. Vesi pauc de causas novèlas e interessantas. Lo cinèma francés vira de redon. I a quauques productors aventurièrs mas son pas gaires. La vertadièra presa de risque es rara. Es ja complicat de produsir un filme d’autor en francés, perqué prendre lo risque de far de filmes en occitan, alara que degun ne demanda ? Se i aviá una demanda e se i aviá d’argent, tot d’un còp, i auriá de monde. La politica publica nacionala d’ajuda a la produccion deuriá èstre bravament mai volontarista per l’expression cinematografica en lengas « regionalas » mas es pas brica lo cas.

Legir l'entervista sancèra dens La Setmana n°1068

  • Escriut per

La Setmana

  • L'edicion papèr
  • L'edicion 100 % Numerica

Descobrir las auhèrtas

 

Papagai

Papagai es la revista occitana dels pichonèls. Prepausa cada mes doas istòrias, de jòcs, una pagina de vocabulari e un dorsièr en rapòrt amb un dels dos 

+