AUJOURD'HUI : 19/06/2018

Vistedit risca de desaparéisser aprèp la decision de l'OPLO

Me sonèssi Gensemin, qu’auriái escriut una epitra en vèrses coma la qu’escriguèt a Moussu Silvan Dumont, ministre, que veniá de condemnar nòstra lenga a mòrt. Mas ne soi pas Gensemin e m’acontenti, desempuèi mai de vint ans, d’ajudar a rendre nòstra lenga vesedoira amb de paures mots de segur mas amb la meteissa conviccion qu’avián los que creèron aquel mèdium e qu’an los que lo bailejan a l’ora d’ara. Quand La Setmana foguèt creada, los poders publics li refusèron tota ajuda per çò qu’èra pas escricha sus de « papièr jornal » e calguèt que lo David Grosclaude passèsse jorns e jorns a demostrar qu’èra pas lo papièr que fasiá un jornal mas siben los articles e lor contengut. E desempuèi es estat un combat de cada jorn pels responsables per far viure lo jornal. Òm auriá pogut pensar qu’una premsa en occitan seriá saludada pels militants e pels occitanistas en general e quitament pels Occitans que quitan pas de se plànger de la man mesa de París sus las consciéncias provincialas. Foguèt pas lo cas.

Òc, i aguèt un nogal relativament important al començament, o cal dire, de gents que s’engatgèron per ajudar aquesta creacion : un mèdium que pareissiá que plòga o que vente, regularament. S’èra pas jamai vist dins nòstras contradas e dins lo mitan occitanista. La règla èra mailèu : jornal/revista pareis com pòt quand pòt ! Mas Fòrça se desengatgèron quand estimèron que trobavan pas dins lo jornal lors tissas costumièras. Empachèt pas çaquelà los responsables de se mostrar responsables justament e de contunhar lor prètzfach amb determinacion. E ara, l’OPLO, un organisme novèl que deu, en principi ajudar a la creacion e a un fum d’autras causas per la lenga e la cultura nòstras portariá – non, pòrta ! – sa pallada de tèrra per cubrir la caissa ! Dins mon canton, solet, coneissi pas aqueles gents que, plan installadas e pagadas amb la moneda publica regionala, aurián un drech de vida e de mòrt sus de monde que dempuèi gaireben un quart de sègle amb una paga indigenta e qualques benevòles per los ajudar, pòrtan un agach sus la societat occitana que siá pas dels setmanèrs people e parisencs. Qualqu’un diguèt que los occitanistas avián una cultura mortifèra ; los occitanistas benlèu mas los Occitans ? Alavetz, los amics, vos demandi pas qu’una causa que prendrà pas gaire de vòstre temps preciós ; seretz pas pagats mas auretz la consciéncia d’aver fach una bona accion. Escrigatz a l’OPLO per demandar, exigir que sián pas lo Silvan Dumont de 2018 en condenar nòstra lenga a mòrt e en ajudant lo poder de París a complir lo genocidi cultural entamenat pel poder central, drecha e esquèrra amassa ! Dòna la Presidenta de l’OPLO 22, boulevard du Maréchal-Juin 31406 Toulouse cédex 9 Corric sul site : ofici-occitan.eu

Andriu de Gavaudan

Fin de l'ajuda financièra de l'OPLO a Vistedit

Ai sovent entendut dire « amb d’amics aital, avèm pas besonh d’ennemics », mas pensavi pas que, tant lèu, l’OPLO devendriá, en tirant l’aduja financièira a Vistedit, l’illustracion d’aquela prodonha… Aquel utís qu’esperèrem totes, que deviá amodar una politica linguistica publica seriá ja vengut « Ofici Public de Liquidacion de l’Occitan » ? Coma totes los occitanistas, pensavi qu’aprèp una lucha longa e canina, enfin, seriam arribats al primièr pompidor de l’escalièr bèl que deu menar, dins lo futur, a la transmission de la lenga… E que aquí, poiriam polsar un pauc, tornar trobar de fòrças per atacar la seguida. E ben non ! L’experiéncia m’auriá degut far pensar que l’òme es pas fach aital : a moment donat, las idèas grandas, generosas, que fan prene totes los risques a de personas de qualitat, son traïdas per los que son meses en plaça per contunhar l’òbra començada. Aital pels primièrs crèstians, que plan pus tard foguèron caricaturats per l’inquisicion, pels canonges e pels avesques ; aital pels militants obrièrs que veguèron los sovièts parlar en lor nom ; aital pels Resistants vertadièrs que foguèron marginalizats per los que s’èran pas jamai batuts ; eca…

Los occitanistas, sèm de monde nècis. Pensam que, un còp que lo dacòs es en rota, sufís de lo daissar trabalhar e que farà tot a nòstra plaça, qu’avèm pas besonh de lo susvelhar, sens pensar que, coma d’unes tractors d’un còp èra, pòt demarrar a l’endrech tant plan coma a l’arrevèrs ! Es çò que se passa : l’OPLO, malurosament, demarra a l’arrevèrs ! Ieu soi totjorn estat per la professionalisacion, per l’institucionalizacion : es un biais per utilizar la fòrça publica e de praticar una politica vertadièira. Mas o cal acompanhar, de contunh, d’un agach sus l’activitat dels organismes creats. Ne sèm luènh. Lo silenci actual de las grandas associacions occitanistas sus aquela question del finançament de Vistedit me fa pensar que, justament, l’espèra de la subvencion fa calar totes los responsables, agenolhats davant l’OPLO qu’es devengut lo senhor novèl que balha l’argent public, o pas. Doncas, nos trobam davant una situacion inedita : un organisme public creat per inventar una politica linguistica per l’occitan comença per voler crebar lo sol setmanièr qu’avèm e las solas revistas per mainatges qu’avèm… Un tal rasonament, es quicòm de rare! Los aparachics de l’OPLO comptan de tornar crear un autre setmanièr ? Un jornal oficial en occitan benlèu ? E Plumalhon, e Papagai, los tornaràn requinquilhar ? Cossí faràn los escolans de las escòlas bilingas publicas e de las Calandretas per legir de revistas en lenga nòstra ? Legiràn de revistas en francés, e punt. Quina capitada ! Per una tala politica linguistica, qu’es ni mai ni mens qu’una politica de la tèrra cramada, vesi pas qu’un nom possible : « amassa blat, escampa farina », coma ditz lo prodèrbi… Se l’OPLO contunha aital, vesi pas perque ensajarián pas tanben de crebar l’IEO, la FELCO, las Calandretas, l’EOE, Oc-Bi, puèi tot çò que l’occitanisme militant a mes en plaça dempuèi d’annadas…

Al nom de la racionalizacion, l’aparachic es capable de tot ! E dins 10 ans, un còp lo glifosata plan sulfatat sus tot l’associatiu occitan, l’OPLO seriá el tanben suprimit per l’Estat, plan content d’aver destrusit un foguièr dissident al còr de la francofonia triomfanta. E aquí, los caps de muta de l’OPLO postularián per un pòste a la DRAC ? O aurián lo coratge de far la cauma de la fam ? Sabi que lo jornal La Setmana a de dificultats : contenguts de còps que i a criticables (mas es lo prètz del benevolat impausat pel pauc de ressorças financièiras) ; nombre d’abonats que baissa (los occitanistas non abonats se deurián pausar de questions). Mas fa 23 ans qu’aquel jornal pareis cada setmana, sens un trauc, e que nos balha, en occitan, d’informacions que trobariam pas endacòm mai! Sens aquel jornal, i auriá agudas las grandas manifèstacions de 2005 a 2015 que permetèron al movement de devenir adulte, d’obtener mai de consideracion de las institucions, dels politics e dels mediàs ? Question importanta : sens La Setmana, i auriá aguda la creacion de l’OPLO ?

L’OPLO a pas lo drech de tuar Vistedit. Parli de drech moral en tant qu’occitanista. Disi a totes los occitanistas, quitament als que se creson plan naut (mas coma disiá un Occitan plan conegut del sègle XVI : « tant naut que siagan seguts, o son pas jamai que sul cuol ») qu’es ora de dire a l’OPLO : STOP ! L’OPLO foguèt creat per adujar, per butar, per èsser pedagògue, intelligent, eficaç, e capable de concertacion. Ont es la concèrtacion ? Ont es l’intelligéncia ? Ont es l’eficacitat ? Ara, es clar : tot l’occitanisme a lo dever moral, còp sec, de se quilhar facia a la còla de l’OPLO per l’obligar a cambiar, a durbir lo dialòg amb la societat Vistedit e a la tornar finançar.

Alan Rainal
Conselhièr pedagogic en occitan de Conselhèr pedagogic en occitan pel Tarn-e-Garona de 1991 a 2014
President del Centre Regional dels ensenhaires d’Occitan de Miègjorn-Pirenèus de 2000 a 2008, puèi pòrtaparaula de 2008 a 2014.
Membre del CA de la FELCO de 2000 a 2014 President de l’universitat La Guépia -Lenga Viva de 2001 a 2013

Lo navèth numèro de La Setmana qu'ei sortit

Lo navèth numèro de La Setmana qu'ei sortit divés passat. Au somari : la cronica ESPIAR d'Alan Sibé sus la vita deu filosòfe e sociològue alemand Carles Marx, a dus mes de l'Universitat Occitana d'Estiu (UOE) de Nimes, lo president deu Marpoc, Jòrdi Peladan que hè un istoric e que presenta la navèra edicion suu tèma « Tresaurs populars e universals d'aicí e de pertot ». 
Lo mitan occitan qu'arriba a un punt de rompedura. La moneda que manca, qu'ei mauaisit d'estructurà's e de vàder autonòme. Joan-Nadau Commères qu'encontrè au gavidaire de la mèrca Adishatz, Joan-Luc Lagrave, « Lo parallèle enter l'anar deu comèrci e lo de la lenga qu'ei susprenent ». Joan-Ives Casanòva que hè aumenatge a l'escrivan catalan Jep Gouzy qui vien de morir a Pau (64), « Grand amic deis Occitans, laissa una òbra importanta. Es tot segur après Jordi Pere Cerdà, lo mai grand escrivan catalan de Catalonha nòrd ». 
Lo pertrèit de La Setmana qu'ei consacrat au Christophe Rulhes. Aqueth antropològue qu'a creat la companhia GdRA dab lo coregrafe Julien Cassier. Dens cada espectacle que meten en scèna, lo collectatge qu'a un ròtle màger, tà incorporar testimoniatges vertadèrs e lo tèma de la transmission de la lenga qu'ei recurrent.

Bona lectura e mercés deu vòste sostien.

La Setmana n° 1102

Vistedit qu'apèra l'Ofici Public de la Lenga Occitana a tornar sus la soa decision de non pas acordà'u nada ajuda en 2018

Duas setmanas a, la societat Vistedit que recebó ua maishanta novèla. Qu'aperam l'Ofici Public de la Lenga Occitana a tornar sus la soa decision de non pas acordà'u nada ajuda en 2018.

Vint-tres ans a, qu'estó creada per la societat Vistedit La Setmana,lo purmèr setmanèr en lenga occitana. A l'epòca, n'èra pas ua jòga aisida. Har un setmanèr papèr qu'èra dejà mauaisit ; mes hà'u en occitan, qu'èra enqüèra mei riscat. Totun, que calèva qu'existisse un organe d'informacion dens la lenga.

Legir la seguida... 

 Capture decran 2018 05 04 a 08.06.27

Subscribe to this RSS feed

La Setmana

  • L'édition papier
  • L'édition 100% Numérique

DÉCOUVRIR LES OFFRES

 

Plumalhon

Plumalhon es un magazine pel 8-12 ans. Prepausa cada mes dos reportatges sus de tèmas d'actualitat, sus de países, d'animals... Prepausa tanben de BD, de jòcs e 

+

Papagai

Papagai est la revue occitane pour les tout-petits. Elle propose chaque mois des histoires, des jeux, une page de vocabulaire et un dossier en rapport avec l'une des deux histoires.

+